่า? ยังเป็นเพียงวางรากฐานระดับต้น แถมเพิ่งฝึกได้ไม่ถึงร้อยปี กลับสามารถฟันกระบี่ได้ถึงเพียงนี้ ความสามารถเช่นนี้ย่อมทำให้ผู้คนต้องหันมองอย่างเคารพ
หลังจากเวลาผ่านไปนาน กระบี่จึงสงบลง
ในนิกายศักดิ์สิทธิ์ ทั้งในและนอก ก็มีเจินเหรินจำนวนมากเริ่มตื่นตัวขึ้น พากันจับจ้องไปยังยอดเขาปะสานฟ้า
ภายใต้สายตาของผู้คน เมฆหมอกที่ปกคลุมท้องฟ้าเหนือท้องทะเลเมฆจู่ ๆ ก็ถูกแหวกออก เผยให้เห็นพื้นดินอันโอฬารเบื้องล่าง
นั่นคือรอยกระบี่!
หากไม่ใช่ที่นี่คือทะเลเมฆเชื่อมฟ้า หากไม่ใช่เพราะอู๋ชางรับความเสียหายส่วนใหญ่ไป กระบี่นี้คงสามารถทะลวงเมฆชั้นฟ้าทั้งสามสิบหกชั้นได้เป็นแน่
ในสถานการณ์เช่นนี้ เหตุการณ์ภายในยอดเขาปะสานฟ้าย่อมไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป
ท่านหญิงหรั่วเซียง เฉินซูเชี่ยน และเฉินซิ่นอัน ต่างพากันเผยร่างออกมาด้วยความตื่นตระหนก
ยอดเขาปะสานฟ้าที่เพิ่งถูกพูดถึงในรอบหลายเดือน กลับกลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของเจินเหรินทั่วนิกายอีกครา
เบื้องหน้าผู้คน ลวี่หยางเก็บกระบี่อเวจีที่ลอยอยู่กลางอากาศกลับคืนมาอย่างสงบ สีหน้าไม่เปลี่ยน แล้วจึงประสานมือทำมุทรา พ่นวิชาเทพแสงหนึ่งออกมา
แยกแยะต่างคล้าย!
แสงวิชาเทพไหลรินล้างทั่วร่าง เข้าสู่เจ็ดทวาร ออกจากอวัยวะภายใน ขับไล่ “เพลิงลี้ลับแห่งเตาหลอมฟ้า” ที่เผาร่างเขาแทบทะลุออกไปได้สิ้น
ที่หว่างคิ้วของเขา ศาสตราวิเศษตรวจฟ้าแปรเป็นนัยน์ตาเทพ ฉายแสงแก้วช่วยเขาตรวจหาบาดแผลทุกซอ
