อนจะกลายเป็นความวุ่นวายอีกครั้ง
[สัตว์ร้าย!]
[สัตว์ร้าย!] + 1
[สัตว์ร้าย!] + 2
ท่ามกลางข้อความซ้ำๆ นั้น จู่ๆ ก็มีคนหนึ่งส่งว่า [ขอให้รักกันยืนยาวจนแก่เฒ่า!]
หลังจากนั้น ข้อความที่คล้ายๆ กันก็ถูกส่งตามมา
[ขอให้รักกันยืนยาวจนแก่เฒ่า!] + 1
[ขอให้รักกันยืนยาวจนแก่เฒ่า!] + 2
ซูเฉินงงไปหมด แต่ก็พิมพ์ตามว่า [ขอให้รักกันยืนยาวจนแก่เฒ่า!]
จากนั้นก็เข้านอน
วันถัดมา ตอนฟ้าสาง แสงสีขาวเริ่มปรากฏบนขอบฟ้า
เปรี้ยง! เปรี้ยง!
ในความฝันของซูเฉิน มีสายฟ้าฟาดลงมาพร้อมเสียงคำราม ราวกับจะผ่าลงมาที่เขา
เพราะเขากำลังยืนอวดตัวอยู่ท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์!
เขาเงยหน้ามองฟ้าด้วยความกังวล
ฉันอวดเก่งมากไปจนฟ้าไม่พอใจงั้นเหรอ?
ก๊อก! ก๊อก! ก็อก!
มีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ซูเฉินสะดุ้งตื่น และได้ยินเสียงเคาะประตู
เขาผลักแองเจล่าที่กอดเอวเขาแน่นและกำลังหลับสบายออก แล้วลุกไปเปิดประตู
เซี่ยหลิงหยุนยืนอยู่หน้าประตู เธอสวมอุปกรณ์ครบชุด มีเครื่องประดับเปล่งแสงบางชิ้น และสวมชุดคลุมสีน้ำเงินเข้ม สีหน้าจริงจัง “ซูเฉิน เตรียมพร้อมหรือยัง?”
ซูเฉินกระตุกมุมปาก เขามองเวลา
ตอนนี้เพิ่งตีห้าครึ่งเองนะ!
“ฉันไม่ได้จะเสียมารยาทนะ แต่ตอนนี้มันเพิ่งจะกี่โมง?”
เซี่ยหลิงหยุนขมวดคิ้ว “ก็ตีห้าครึ่งไง? ฟ้าสว่างแล้ว มีปัญหาอะไรเหรอ?”
“เธอน