ี่… เฮ้อ… งั้นรอแป๊บนึงนะ!”
ขณะที่เขากำลังจะปิดประตูเพื่อไปเตรียมตัว
แองเจล่าก็วิ่งเข้ามากอดขาเขาแล้วพูดว่า “ป๊ะป๋า~”
จากนั้นเด็กหญิงตัวน้อยก็จ้องเซี่ยหลิงหยุนอย่างไม่เป็นมิตร ราวกับกลัวว่าซูเฉินจะถูกอีกฝ่ายพรากไป
เซี่ยหลิงหยุนมองซูเฉิน แล้วมองแองเจล่าสลับไปมา
เธอเงียบไปสองวินาที…
ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา กดเบอร์ แล้วโทรออกทันที
“สวัสดีค่ะ สำนักงานบังคับใช้กหมายใช่มั้ยคะ? ฉันอยากจะ…”
“ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!”
ซูเฉินรีบคว้าโทรศัพท์มา แล้วกดวางสายทันที
หลังจากนั้น เขาก็อธิบายแบบคร่าวๆ
เซี่ยหลิงหยุนก็ใช้สกิลตรวจสอบกับแองเจล่าด้วยความตกใจ
และจากนั้น… เธอก็ตกใจหนักกว่าเดิม!
สัตว์เลี้ยงระดับกึ่งเทพ?
ในดันเจี้ยนทดสอบ ซูเฉินไปเจออะไรมากันแน่?
เธอไม่กล้าคิด และก็คิดไม่ออกเลย
ซูเฉินไม่คิดจะอธิบายต่อ หลังจากกลับเข้าห้องไปเตรียมตัว เขาก็พาเซี่ยหลิงหยุนไปกินอาหารเช้าที่ร้านประจำด้านล่าง
เวลาหกโมงเช้า ทั้งสามคนก็มาถึงพื้นที่โล่งในสวนสาธารณะใกล้ๆ
[ติ๊ง! คุณจะรับคำเชิญเข้าทีมจาก ‘ซูเฉิน’ หรือไม่?]
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหูของเซี่ยหลิงหยุน
“ใช่!”
[ติ๊ง! คุณได้เข้าร่วม ‘ทีมของซูเฉิน’]
หลังจากตั้งทีมสำเร็จ เซี่ยหลิงหยุนยื่นบัตรเข้าดันเจี้ยนให้ซูเฉิน
เขารับมา ทันใดนั้นก็มีการแจ้งเตือน
[
