ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ของฮองเฮาแสงตะเกียงส่องสว่างทั่วห้องโถงใหญ่ฮองเฮานั่งอยู่บนแท่นบัลลังก์เตี้ย ใบหน้างดงามสงบนิ่ง แต่ดวงตากลับเย็นเยียบเบื้องหน้าของนางขันทีคนสนิทกำลังคุกเข่าอยู่“ข่าวที่เจ้าพูด…แน่ใจหรือไม่”ขันทีรีบก้มศีรษะ“แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮา”“รัชทายาททรงส่งคนไปสืบเรื่องไฟไหม้ตระกูลหลินเมื่อสิบปีก่อน”มือของฮองเฮาที่ถือถ้วยชาหยุดลงเล็กน้อยดวงตาของนางหรี่ลง“เขายังไม่ยอมปล่อยเรื่องนั้นอีกหรือ…”ขันทีพูดต่อ“นอกจากนี้ ยังมีการตรวจสอบบันทึกของแพทย์หลวงเกี่ยวกับการสวรรคตของฮองเฮาองค์ก่อนด้วยพ่ะย่ะค่ะ”เพียงประโยคเดียวบรรยากาศในห้องก็เย็นลงทันทีฮองเฮาวางถ้วยชาลงช้า ๆ“ดูเหมือน…เด็กคนนั้นจะเริ่มสงสัยแล้ว”นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ“คนที่ยังมีชีวิตอยู่จากเรื่องเมื่อสิบปีก่อน…เหลือใครบ้าง”ขันทีตอบทันที“มีเพียงนางกำนัลคนหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”“นางเคยรับใช้ฮองเฮาองค์ก่อน”ดวงตาของฮองเฮาเปล่งประกายเย็นชา“ถ้าอย่างนั้น…”เสียงของนางเบาแต่เย็นจัด“ก็อย่าให้เหลือพยาน”ขันทีคำนับทันที“รับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”คืนนั้นฝนโปรยลงมาเบา ๆตรอกเล็ก ๆ ใกล้ย่านโคมแดงของเมืองหลวงหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งกำลังวิ่งอย่างทุลักทุเลเสื้อผ้าของนางขาดวิ่นทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผลเลือดไหลซึมออกมาตามแขนและแผ่นหลังด้านหลังมี
