เงาของนักฆ่ากำลังไล่ตามหญิงคนนั้นหอบหายใจอย่างหนักสายตาของนางมองไปข้างหน้าก่อนจะเห็นอาคารใหญ่ที่สว่างด้วยโคมแดงหอเยว่เซียงนางกัดฟันก่อนจะพุ่งเข้าไปในหอภายในหอเยว่เซียงเสียงดนตรีและเสียงหัวเราะยังคงดังตามปกติแต่ไม่นานเสียงร้องตกใจของสาวใช้ก็ดังขึ้น“นายหญิง!”หลินเซียงหลัวเงยหน้าขึ้นเมื่อเดินลงมาชั้นล่างนางก็เห็นหญิงผู้หนึ่งล้มลงอยู่หน้าประตูเสื้อผ้าเปื้อนเลือดร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลจากการถูกทรมานหญิงคนนั้นพยายามเงยหน้าขึ้นดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว“ช่วย…ข้าด้วย…”ก่อนที่นางจะหมดสติไปหลินเซียงหลัวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะสั่งทันที“พานางขึ้นไปข้างบน”“อย่าให้ใครเห็น”ไม่นานหญิงคนนั้นก็ถูกพาไปยังห้องส่วนตัวของนางเอกหลินเซียงหลัวนั่งลงข้างเตียงมองบาดแผลทั่วร่างของหญิงผู้นั้นรอยเฆี่ยนรอยมีดและรอยไฟไหม้บางส่วนดูเหมือนนางจะถูกทรมานมาอย่างหนักหลินเซียงหลัวหยิบผ้าชุบน้ำเริ่มทำความสะอาดแผลอย่างเงียบ ๆสาวใช้ข้างกายถามเบา ๆ“นายหญิง นางเป็นใครเจ้าคะ”หลินเซียงหลัวส่ายศีรษะ“ไม่รู้”“แต่นางกำลังถูกไล่ฆ่า”นางมองใบหน้าของหญิงคนนั้นก่อนพูดช้า ๆ“ช่วยชีวิตคนก่อน”“เรื่องอื่นค่อยว่ากัน”ในเวลาเดียวกันคฤหาสน์ตระกูลหลินห้องโถงใหญ่เต็มไปด้วยบรรยากาศเคร่งเครียดหลินเจิ้ง ผู้เป็นเจ้าบ้าน นั่งอยู่หัวโต๊ะข้าง ๆ คือฮ
