ต่อหลินเซียงหลัวก็หันหลัง“คืนนี้ลมแรง”“ท่านควรกลับไปพักเพคะ”นางเดินจากไปช้า ๆทิ้งให้เซียวเหยียนยืนอยู่ใต้แสงจันทร์เพียงลำพังรัชทายาทมองแผ่นหลังของนางก่อนจะยิ้มบาง ๆ“อันตรายหรือ…”เขาพึมพำเบา ๆ“ดูเหมือนข้าจะยิ่งอยากเข้าใกล้เจ้า”มากขึ้นเสียแล้วแสงจันทร์ยังคงส่องลงมาบนค่ายล่าสัตว์