่งขันเริ่มต้นนักธนูแต่ละคนยกคันธนูขึ้นฟึ่บ!ลูกธนูพุ่งออกไปหลายดอกปักลงกลางเป้าเสียงผู้คนปรบมือดังขึ้นหลินเหว่ยยิงได้อย่างแม่นยำลูกธนูปักกลางเป้าอย่างงดงามตามมาด้วยอ๋องเสวียนเขาดึงสายธนูอย่างมั่นคงฟึ่บ!ลูกธนูพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วปักลงกลางเป้าเช่นกันเสียงชื่นชมดังขึ้นอีกระลอกแต่แล้วทุกสายตาก็หันไปยังบุรุษคนสุดท้ายเซียวเหยียนรัชทายาทยกคันธนูขึ้นอย่างสงบเขาหยิบลูกธนูขึ้นมาทีเดียวสามดอกเสียงฮือฮาดังขึ้นทันที“สามดอกหรือ!”“ท่านรัชทายาทคิดจะทำอะไร”เซียวเหยียนไม่ตอบเขาเพียงดึงสายธนูกล้ามแขนตึงขึ้นเล็กน้อยท่วงท่าของเขาสง่างามราวกับภาพวาดสายตาคมจ้องตรงไปยังเป้าแต่ในชั่วขณะนั้นแววตาของเขาเหลือบไปยังอ๋องเสวียนเพียงครู่เดียวก่อนจะปล่อยสายฟึ่บ!ลูกธนูสามดอกพุ่งออกไปพร้อมกันดอกแรกพุ่งตรงเข้าหาเป้าปักลงกลางวงอย่างแม่นยำดอกที่สองพุ่งเข้าไปผ่ากลางลูกธนูของอ๋องเสวียนฉึก!เสียงไม้แตกดังขึ้นลูกธนูของอ๋องเสวียนหักออกจากกันและดอกที่สามพุ่งตรงเข้าไปปักลงตรงกลางที่สุดของเป้าราวกับตรึงทุกอย่างไว้ตรงนั้นลานประลองเงียบไปชั่วขณะก่อนเสียงฮือฮาจะดังขึ้นพร้อมกัน“ยอดเยี่ยม!”“สมกับเป็นรัชทายาท!”“ฝีมือเช่นนี้หายากจริง ๆ!”หลินเซียงหลัวมองภาพนั้นดวงตาของนางเปล่งประกายเล็กน้อยเก่งจริง ๆ…นางเผลอคิดในใจบุรุษที่ยืนอยู่กลางลานสง่างามราวก
