ามาทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อยความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแปลกประหลาดแต่ก็สลายไปอย่างรวดเร็วเซียวจิ่นหัวเราะเบา ๆ“ดูเหมือนคืนนี้เราจะมีแขกเพิ่มอีกคน”หลินเหว่ยคำนับเล็กน้อย“ข้าเพียงอยากมาพบหญิงผู้มีชื่อเสียงของหอเยว่เซียง”สายตาของเขามองหญิงสาวหลังม่านอย่างพิจารณายิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกบางอย่างแปลกประหลาดกลิ่นหอมนี้ทำให้เขานึกถึงใครบางคนเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ในอดีตแต่ความคิดนั้นถูกปัดทิ้งไปทันทีเพราะเด็กคนนั้นตายไปนานแล้วเซียวจิ่นลุกขึ้นช้า ๆ“ดูเหมือนคืนนี้เจ้าจะยุ่งไม่น้อย”เขามองหลินเซียงหลัวด้วยสายตาลึกซึ้งก่อนจะยิ้มบาง ๆ“แต่คำพูดของข้า…”“ลองคิดดูให้ดี”แล้วเขาก็เดินออกจากห้องไปทิ้งไว้เพียงหลินเหว่ยกับหญิงลึกลับหลินเหว่ยเดินเข้ามาใกล้สายตาคมจับจ้องนาง“ข้าได้ยินว่าเจ้าเล่นพิณเก่ง”“และยังงดงามมาก”หลินเซียงหลัวเอ่ยเรียบ ๆ“ท่านขุนนางกล่าวเกินไปแล้ว”หลินเหว่ยยื่นมือออกไปเหมือนจะดึงผ้าคลุมของนางออกเล็กน้อยแต่ในจังหวะนั้นเองหลินเซียงหลัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วชายแขนเสื้อเลื่อนขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเผยให้เห็นผิวขาวบริเวณแผ่นหลังเล็กน้อยและเกือบจะเห็นปานรูปดอกเหมยสีแดงจางหลินเหว่ยชะงักทันทีหัวใจของเขากระตุกแปลก ๆเพราะปานลักษณะนั้นเขาเคยเห็นมาก่อนในตัวน้องสาวคนหนึ่งแต่ก่อนที่เขาจะทันม
