่ยมจนกว่าการสืบสวนจะเสร็จสิ้น!”
“ไม่! ฝ่าบาท! ได้โปรดฟังกระหม่อมก่อน!”
ฉู่จิ้งหยวนแผดร้องเสียงหลงเมื่อทหารองครักษ์สองนายก้าวเข้ามาประคองแขนเขาไว้แน่น แรงบีบที่ต้นแขนทำให้เขาไม่อาจต่อต้านได้ หมวกขุนนางถูกถอดออกอย่างไม่ไยดี ร่างของขุนนางใหญ่ที่เคยสง่างามถูกลากตัวผ่านหน้าขุนนางนับร้อยที่ยืนมองด้วยสายตาเวทนาและดูแคลน
ฉู่จิ้งหยวนพยายามดิ้นรนทว่าเรี่ยวแรงกลับหดหายประหนึ่งคนตายไปแล้วครึ่งตัว เขามองเห็นสายตาเย็นชาของไป๋จิงหงที่ยืนมองส่งเขาด้วยความสมเพช และในวินาทีที่เขากำลังจะพ้นประตูท้องพระโรงไปสู่คุกมืด ความเงียบสงัดและความสิ้นหวังก็จู่โจมหัวใจของเขาอย่างรุนแรง
