จวนสกุลจ้าว
ตกเย็นวันเดียวกัน หลังจากที่องครักษ์คนสนิทมารายงานข่าวเรื่องอื้อฉาวกลางท้องพระโรง ทันทีที่จ้าวซือฉีรู้ว่าฉู่จิ้งหยวนถูกลากตัวไปคุมขังในคุกหลวง นางก็ไม่อาจนั่งนิ่งอยู่ได้ ใบหน้าที่เคยงดงามหมดจดบัดนี้เต็มไปด้วยความกังวลและหยาดน้ำตาที่คลอหน่วย
นางรีบมุ่งหน้าไปยังห้องหนังสือของอัครเสนาบดีจ้าวจางหย่งผู้เป็นบิดาด้วยความร้อนใจ ทันทีที่บานประตูเปิดออก จ้าวจางหย่งซึ่งกำลังนั่งอ่านเอกสารราชการอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมองบุตรสาวด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้เท่าทัน เขาถอนหายใจออกมาแผ่วเบาด้วยรู้ดีว่าบุตรสาวมาด้วยเรื่องอันใด
ความสัมพันธ์ลับระหว่างนางกับฉู่จิ้งหยวนหาใช่ความลับสำหรับเขาไม่ เพียงแต่ที่ผ่านมาเขาเลือกที่จะหลับตาข้างหนึ่งมาโดยตลอด เพราะเห็นแก่ความสุขของบุตรสาวที่เขารักดั่งแก้วตาดวงใจ
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อต้องช่วยเขาด้วยนะเจ้าคะ!” จ้าวซือฉีถลาเข้าไปทรุดกายลงแทบเท้าบิดาพลางสะอื้นไห้
“ท่านพี่ฉู่ถูกใส่ร้าย เขาถูกคุมขังอยู่ในคุกมืดปานนั้นย่อมต้องทรมานไม่น้อยแน่ ท่านพ่อได้โปรดออกหน้าช่วยเขาด้วยเถิดเจ้าค่ะ”
จ้าวจางหย่งวางเอกสารในมือลงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ฉีเอ๋อร์ หลักฐานที่ไป๋จิงหงนำมาแฉกลางท้องพระโรงนั้นแน่นหนามาก เขาทำผิดต่อราชสำนักจริง ยักยอกงบประมาณแผ่นดินไปไม่น้อย
