ท่ามกลางงานเลี้ยงกำลังดำเนินต่อไปอย่างรื่นรมย์นั้น ในขณะที่ฉู่หลันกำลังปลีกตัวออกมาเพื่อรับน้ำชาจากสาวใช้นางหนึ่ง จู่ ๆ สาวใช้คนนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้กว่าปกติ พลางกระซิบด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“คุณหนูรอง แย่แล้วเจ้าค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่กับพี่อามู่แล้วเจ้าค่ะ!”
คำพูดนั้นพลันทำให้ฉู่หลันตกใจเป็นอย่างยิ่ง นางรีบวางจอกชาลงพลางคว้าแขนสาวใช้ผู้นั้นไว้แน่น ใบหน้าที่เคยมีสีเลือดฝาดพลันซีดเผือดลงทันตา
“เจ้าว่าอย่างไรนะ? อามู่เป็นอะไร!”
“พะ…พี่อามู่ทำเรื่องให้คุณหนูใหญ่ไม่พอใจเจ้าค่ะ ยามนี้คุณหนูใหญ่กำลังสั่งลงโทษพี่อามู่อยู่ที่สวนด้านหลังเจ้าค่ะคุณหนู!” สาวใช้นางนั้นกล่าวด้วยสีหน้าร้อนใจ
หัวใจของฉู่หลันกระตุกวูบด้วยความตื่นตระหนก สำหรับนางแล้ว อามู่หาใช่เพียงสาวใช้คนสนิทที่คอยรับใช้ตามหน้าที่ แต่คือสหายเพียงหนึ่งเดียวที่เติบโตมาด้วยกันในยามที่ลำบากที่สุดของชีวิต อีกฝ่ายคือคนที่ยอมอดมื้อกินมื้อเพื่อให้พอนางอิ่ม และคือคนที่คอยปาดน้ำตาให้นางเสมอมา
ครั้นได้ยินว่าอามู่เกิดเรื่อง ความหวาดกลัวว่าบุคคลอันเป็นที่รักจะได้รับอันตรายก็ทำให้สติของฉู่หลันพร่ามัวทันที
“อามู่ ข้าต้องไปช่วยอามู่!”
ฉู่หลันไม่ทันได้ยั้งคิดหรือสังเกตเห็นแววตาที่มีเลศนัยของสาวใช้ผู้นำทาง นางรีบก้าวเท้าออกจากงานเลี้ยงไปในทันที โด
