บทที่ 155 ยอดมารสะท้านภพโดยแท้!
สามเดือนผ่านไป ข่าวคราวก็แพร่สะพัดจากยอดเขาปะสานฟ้า
จ้าวยอดเขาปะสานฟ้า ประสงค์จะฝ่าหายนะแห่งทัณฑ์สวรรค์ ทะยานสู่ตำแหน่งเจินเหรินขั้นปลาย จึงออกปากเชิญเจินเหรินแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายมาร่วมเป็นสักขีพยาน
ข่าวนี้แพร่ออกไปไม่นาน ก็ทำให้ทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์บังเกิดเสียงถกเถียงเซ็งแซ่
“เฒ่าเฉินนั่นคิดจะผ่านทัณฑ์สวรรค์ ฟาดฟันขึ้นสู่ระดับวางรากฐานขั้นปลายแล้วรึ? มันค้นหาแสงฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับสายที่สามมานานขนาดนั้น… ในที่สุดก็คิดจะลงมือเสียทีหรือ!”
“กล้าแสดงตัวเปิดเผยเช่นนี้ แสดงว่าเกรงถูกลอบสังหารกระมัง”
“บัดซบ ถ้าเป็นเจ้าจะไม่ระแวงบ้างหรือ?”
“ไร้สาระ! ถ้าเป็นเจ้าจะไม่ลงมือบ้างหรือ?”
เพียงพริบตาเดียว เหล่าตัวตนเร้นลับในทะเลเมฆเชื่อมฟ้าแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ก็พลันพลุ่งพล่าน แสงเรืองรองและพลังบริสุทธิ์ถาโถม เสียงเล่าลือสะท้อนก้องกังวาน
ระดับวางรากฐานขั้นปลายนั้น ขนานนามได้ว่า “เจินเหรินผู้ยิ่งใหญ่” นับเป็นกำลังรบลำดับแรกๆ ใต้เจินจวินโอสถทองคำก็ว่าได้
ดังนั้น แม้แต่ในนิกายศักดิ์สิทธิ์ การมีผู้ใดคิดจะบรรลุระดับวางรากฐานขั้นปลายก็ถือเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ถึงขั้นก่อให้เจินจวินโอสถทองคำตื่นตัว แต่ก็เพียงพอจะดึงดูดเจินเหรินทั้งหลายให้มาชมเป็นประสบการณ์อันล้ำค่า ทั้งได้ลิ้มรสพลังทัณฑ์แห่งสวรรค์ และสั่งสมความรู้ไว้ใช้ยามตนเองจะบรรลุในภายภาคหน้า
แน่นอน สิ่งสำค
