ยบ ๆ
ต่อจากนี้ นางไม่เพียงแต่จะทวงคืนทรัพย์สมบัติทุกตำลึงกลับมาเท่านั้น แต่นางจะบีบให้พวกมันต้องคายสิ่งที่กลืนเข้าไปออกมาให้นางทุกอย่างจนไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอน
ทว่าการจะทำเช่นนั้นได้ นางจำเป็นต้องวางแผนให้รอบคอบและรัดกุมกว่าเดิม แม้ฉู่จิ้งหยวนจะดูจัดการได้ไม่ยาก เพราะเขาหลงในลาภยศและเงินทอง ทว่าเขาก็ใช่ว่าจะไร้พิษภัยเสียทีเดียว
แม้เขาจะไร้เงินทองทรัพย์สินส่วนตัว แต่เขากลับมีอำนาจขุนนางในราชสำนักหนุนหลังอยู่ไม่น้อย ด้วยเส้นสายและตำแหน่งรองเสนาบดีกรมยุติธรรมที่นางเคยทุ่มเทเงินทองช่วยเขาไขว่คว้ามาตลอดหลายปีนั่นเอง
หากนางต้องการต่อกรกับเขาให้ราบคาบ ลำพังเพียงกำลังของนางคนเดียวในยามนี้คงยากจะสำเร็จได้
ทันใดนั้นเอง ภาพใบหน้าของใครบางคนก็ผุดขึ้นมาในหัว เป็นใบหน้าที่นางเคยผลักไสและเมินเฉยมาตลอดในชาติก่อน ดวงตาหงส์พลันฉายแววสำนึกผิดออกมาจากใจจริงฉับพลัน ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง ก่อนที่นางจะตัดสินใจหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง ปลายพู่กันตวัดอย่างรวดเร็วอยู่นาน
เมื่อรอจนหมึกแห้งเรียบร้อยแล้ว หลิวอันเซียงจึงเรียกสาวใช้คนสนิทที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าเรือนเข้ามาพบ
“เถียนจื่อ”
“บ่าวอยู่นี่เจ้าค่ะ” สาวใช้รีบก้าวเข้ามาคุกเข่ารับคำสั่งด้วยความนอบน้อม
“เจ้าน
