จวนสกุลฉู่
ท่ามกลางบรรยากาศเย็นเยียบภายในเรือนที่ถูกปิดตาย หลิวอันเซียงนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงด้วยดวงตาเหม่อลอย ดวงหน้าที่เคยงดงามอ่อนหวานพลันสูบตอบและหมองหม่นอย่างเห็นได้ชัด นับตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น นางก็ถูกขังในเรือนมานานกว่าห้าวันแล้ว โดยไร้เงาของคนในครอบครัวมาเยี่ยมเยียนสักครา
หญิงสาวพยายามข่มความเจ็บปวดในใจลง แล้วใช้ความคิดที่ยังคงสับสนนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นางมั่นใจว่าตนเองไม่เคยพบบุรุษปริศนาทั้งสองคนมาก่อน แล้วเหตุใดอีกฝ่ายจึงมาปรากฏตัวบนเตียงข้างกายนางได้กัน?
ทันใดนั้นเอง ภาพเหตุการณ์ก่อนที่สติของหลิวอันเซียงจะดับวูบในคืนนั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว
ในคืนนั้นก่อนจะเกิดเรื่องขึ้น ฉู่จิ้งหยวน สามีที่นางรักและภักดีมาตลอดเกือบยี่สิบปี เขาเป็นคนถือไหสุราเข้ามาหานางด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พร้อมทั้งรินสุราให้นางดื่มจอกแล้วจอกเล่า
โดยเขาได้บอกว่าอีกไม่นานตนเองกำลังจะได้เลื่อนขั้นเป็นเสนาบดีกรมยุติธรรมแล้ว จึงตั้งใจมาดื่มกับนางเพื่อเป็นการฉลองความสำเร็จนี้
หลิวอันเซียงจำได้ว่าตนเองอยู่ดื่มกับฉู่จิ้งหยวนทั้งคืน จนกระทั่งกลางดึกนางก็เริ่มไม่ไหวแล้ว จึงบอกกับเขาไปตามตรงและตั้งใจจะกลับไปนอนพักผ่อน ทว่าฉู่จิ้งหยวนกลับพยายามเกลี้ยกล่อมให้นางอยู
