บทที่ 1 ฝันร้าย (1)
ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นที่ทอส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอนอันกว้างใหญ่ หลิวอันเซียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้าพร้อมความรู้สึกหนักอึ้งไปทั่วทั้งศีรษะ ทว่าเมื่อนางสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างของบุรุษที่นอนขนาบข้างอยู่ถึงสองคน ฉับพลันความง่วงงุนที่เคยมีก็มลายหายไปจนหมดสิ้น ร่างบางสะดุ้งสุดตัวพร้อมทั้งยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว
ครั้นเห็นบุรุษปริศนาในสภาพกึ่งเปลือยเปล่าทั้งสองคนกำลังมองมาที่ตนด้วยสายตาลึกซึ้ง นัยน์ตาหงส์ที่เคยสงบนิ่งพลันเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกระคนตกใจ
“พวกเจ้าเป็น…”
ปัง!
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยถามจบประโยค ประตูห้องก็พลันถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ฉู่จิ้งหยวน ผู้เป็นสามี และ ฉู่หยาง บุตรชายวัยสิบแปดปีที่เดินนำเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง โดยมีร่างเพรียวระหงของ ฉู่ซือเยว่ บุตรสาวคนเล็กวิ่งตามหลังมาด้วยใบหน้าซีดเผือด
“หลิวอันเซียง! นี่เจ้า…”
เมื่อเห็นภาพบาดตาเบื้องหน้า ฉู่จิ้งหยวนก็ตวาดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยโทสะที่คุกรุ่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนออกมา
ทางด้านฉู่หยางเองก็ยืนนิ่งอึ้งอยู่นาน ราวกับไม่คาดคิดว่าจะได้มาเห็นภาพเหตุการณ์นี้ได้ ดวงตาของเขาทอดมองไปยังสตรีที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นมารดาด้วยความผิดห