ไปราวกับเห็นอีกฝ่ายเป็นสิ่งสกปรกก็ไม่ปาน ทำให้หัวใจคนเป็นแม่อย่างหลิวอันเซียงพลันแตกสลายไม่เป็นชิ้นดี
“ไม่ใช่นะ แม่ไม่ได้ทำจริง ๆ แม่ถูกใส่ร้าย เหตุใดจึงไม่มีใครเชื่อแม่…”
หลิวอันเซียงที่ทั้งร้อนใจและสิ้นหวังกับสถานการณ์ตรงหน้า ในที่สุดนางก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจได้อีกต่อไป ไหล่บ้างสั่นสะท้านตามเสียงสะอื้นอย่างต่อเนื่อง
ทั้ง ๆ ที่นางถูกคนใส่ร้ายและจัดฉากจนต้องเสื่อมเสีย ทว่าทั้งลูกและสามีกลับไม่มีใครเชื่อคำพูดของนางเลยสักคน
หากแม้แต่พวกเขายังไม่เชื่อ ชีวิตต่อจากนี้ของนางคงจบสิ้นแล้วเป็นแน่…
ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าสงสารของหลิวอันเซียง ฉู่จิ้งหยวนกลับเพียงแค่ปรายตามองร่างบางของภรรยาด้วยแววตาเย็นชาครู่หนึ่ง เขาไม่คิดรอฟังคำอธิบายใด ๆ อีกต่อไป แล้วจึงหันไปสั่งการบ่าวรับใช้ที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าเรือนด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
“ลากตัวชายชู้สองคนนี้ไปจัดการ! ส่วนฮูหยิน ขังนางไว้ในเรือนนี้ห้ามให้ออกไปไหนเด็ดขาด! หากไม่มีคำสั่งจากข้า ใครกล้าปล่อยนางออกมา ข้าจะโบยให้ตาย!”
กล่าวจบ เขาก็สะบัดชายแขนเสื้อเดินนำบุตรชายและบุตรสาวออกไปทันที โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองนางแม้เพียงหางตา ก่อนที่ประตูเรือนจะถูกปิดตายลงพร้อมกับความมืดมิดที่เริ่มกัดกินจิตใจของหญิงสาวใน
