หัวใจของเจียงตั่วสั่นไหว ‘ตลอดชีวิต… เธอตั้งใจจะอยู่กับฉันไปตลอดชีวิตเลยเหรอ?’
‘แสดงว่าเธอปล่อยวางเรื่องสวีข่ายได้แล้วจริงๆ สินะ?’
ไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกดีอย่างประหลาด
เจียงตั่วตอบกลับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น “ได้”
ริมฝีปากของหมิงจูยกยิ้มขึ้น เธอเงยหน้ามองเจียงตั่ว แม้ใบหน้าของเขาจะดูคมเข้ม แต่กลับมีดวงตาดอกท้อที่สวยงาม เมื่อเขามองใครสักคนอย่างตั้งใจ ดวงตาคู่นั้นก็ราวกับจะสะกดวิญญาณของผู้ที่ถูกมองให้เคลิบเคลิ้ม
เธอเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา และหัวเราะเบาๆ “แค่รับรองมันไม่พอหรอกค่ะ ต้องประทับตราด้วย”
หลังจากพูดจบ เธอก็ก้มลงจูบปากเจียงตั่ว…
ต่างจากครั้งที่เธอเคยหยอกเย้าเจียงตั่วด้วยการสัมผัสเบาๆ จูบครั้งนี้แม้จะดูประหม่า แต่ก็จริงจังอย่างที่สุด
ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว เจียงตั่วถึงกับตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ หลังจากที่เขารู้สึกตัว เขาก็เริ่มจูบตอบเธออย่างกระหาย และดูดดันปลายลิ้นของเธอ…
ร่างกายของหมิงจูอ่อนระทวย เธอเอนตัวลงบนร่างของเขาโดยไม่รู้ตัว แล้วก็บังเอิญไปโดนบาดแผลของเจียงตั่วเข้า เขานิ่วหน้าและสูดลมหายใจเข้า
หมิงจูผุดลุกขึ้นทันที แล้วถามอย่างเป็นกังวล “ฉันทำคุณเจ็บเหรอคะ?”
เจียงตั่วส่ายหน้า ตอบให้หญิงสาวตรงหน้าสบายใจ “ไม่เป็นไร”
เพราะทั้งคู่อย
