หญ่อย่างเมืองหู้…
ที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ของคนอื่น โจวชางหมิงจึงไม่สะดวกที่จะปฏิเสธ “เข้ามาด้วยกันสิ”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา การเตรียมตัวก่อนการผ่าตัดก็เสร็จเรียบร้อย หมิงจูเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด เมื่อเห็นอุปกรณ์ผ่าตัดที่ล้าสมัย คิ้วของเธอก็ขมวดแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม
เธอเดินไปยืนอยู่ข้างหลังโจวชางหมิง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มองเห็นชัดเจน ขณะที่คุณหมอของโรงพยาบาลประจำอำเภอรีบไปยืนข้างโจวชางหมิง เบียดคุณหมออีกสองคนออกมา และอาสาช่วยงานโจวชางหมิงทันที
การผ่าตัดดำเนินไปอย่างตึงเครียด หลังจากเปิดกะโหลกศีรษะ โจวชางหมิงก็ค่อยๆ เอาลิ่มเลือดคั่งออกอย่างระมัดระวัง เย็บปิดจุดที่เลือดออก และตอบคำถามของคุณหมอของโรงพยาบาลประจำอำเภอ
คุณหมอของโรงพยาบาลประจำอำเภอยืนอยู่ข้างๆ และพูดชื่นชมความดีโจวชางหมิงไม่หยุดปาก
โจวชางหมิงไม่ได้ตอบอะไรสักคำ และกำลังเตรียมตัวปิดปากแผล แต่หมิงจูกลับสังเกตเห็นเลือดคั่งในกะโหลกศีรษะ และทักขึ้นมาว่า “อาจารย์โจวคะ เลือดออกมาสะสมเร็วไปหน่อยหรือเปล่าคะ? อาจจะมีจุดที่เลือดออกมากกว่าหนึ่งจุดหรือเปล่าคะ?”
โจวชางหมิงได้ยินดังนั้นก็รีบตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนทันที
หมิงจูค่อยๆ โน้มเข้าไปใกล้ จ้องมองที่บาดแผล หลังจากแอ่งเลือดที่คั่งอยู่ถูกดูดออกไป เธอก็ชี้ไปยังจุดเลือ
