เมื่อเจียงตั่วได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป ด้วยความสัมพันธ์ที่พัฒนามาตลอดระยะเวลานี้ ทำให้เขาเข้าใจหมิงจูอยู่บ้าง
แม้ว่าหญิงสาวจะพูดจาห้าวหาญมาโดยตลอด แต่หลังจากเหตุการณ์ในห้องใต้ดินเก็บเสบียง เธอก็ไม่เคยทำเรื่องเกินเลยอีกเลย
โดยเฉพาะเมื่อคืนก่อน ตอนที่เขาจับเธอตรึงอยู่ใต้ร่าง เธอก็ยอมสงบเสงี่ยมทันที
เห็นได้ชัดว่าหมิงจูเป็นเพียงเสือกระดาษที่เก่งแต่ปากเท่านั้น
ตอนนี้เขาไม่ได้ถือสาคำพูดของเธอ และกำลังจะชักมือออกจากอ้อมแขนนั้น เพื่อเลี่ยงไม่ให้ใครเห็นเข้า
หมิงจูเห็นดังนั้น เธอก็เขย่งปลายเท้าไปจูบที่แก้มของเขาหนึ่งครั้ง
ริมฝีปากสีแดงเรื่อที่อุ่นร้อนสัมผัสกับแก้มของเจียงตั่ว ในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างกายของเขาแข็งทื่อไปทันที หันขวับไปมองเธอด้วยความประหลาดใจ
หมิงจูเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ผู้กองเจียงยังโกรธอยู่ไหมคะ? ถ้ายังโกรธอยู่ ฉันจะจูบที่…”
เธอพูดไปพลางยื่นริมฝีปากเล็กๆ ออกไป ทำท่าจะจูบปากของเขา
เจียงตั่วหลบเลี่ยงโดยสัญชาตญาณ และกระซิบห้ามปราม “อย่าเล่น ฉันไม่ได้โกรธ”
หมิงจูหัวเราะคิกคัก ‘คนอะไรน่ารักแบบนี้เนี่ย?’
ถ้าเธอใจกล้าพอ เธอก็คงจูบปากเขาไปแล้วตั้งแต่เมื่อครู่ หลอกง่ายจริงๆ
หมิงจูปล่อยแขนของเจียงตั่ว “อืม ฉ
