งไม่เคยมีใครครอบครองมันจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหญิงคนใดในหมู่บ้าน ต่างก็อดที่จะอิจฉาหมิงจูไม่ได้…
พร้อมกันนั้นก็รู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆ เจียงตั่วคนบ้านนอกนี่มาอยู่ในหมู่บ้านตั้งครึ่งปี ทำไมพวกเธอถึงไม่คิดเลยว่าเขามีฐานะดีขนาดนี้ กลายเป็นว่ายัยหมิงจูคนนั้นได้ไปเสียแล้ว!
เมื่อหมิงจูกลับถึงบ้าน เธอก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ ขณะที่เจียงตั่วกำลังขนจักรเย็บผ้าเข้าบ้าน เธอก็สวมนาฬิกาเรือนใหม่ และปั่นจักรยานคันใหม่ไปทั่วหมู่บ้าน
ไม่ได้มีเหตุผลอื่นใดเลย แค่เพื่อคนที่เพิ่งจะจ้องเธอราวกับจะสาปแช่งให้ตายเมื่อครู่นี้ เธอก็ต้องอวดสักหน่อย ให้พวกนั้นอิจฉาเล่น!
มื้อกลางวันเป็นฝีมือของป้า ทั้งสามคนกินอาหารง่ายๆ หลังจากนั้นเจียงตั่วก็ออกไปถามชาวบ้านถึงวิธีทำอิฐดินดิบ
หมิงจูกลับเข้าห้องนอน เพื่อศึกษาการใช้จักรเย็บผ้าในยุคนี้
ผลปรากฏว่า… หลักการทำงานของมันก็เหมือนกับจักรเย็บผ้าไฟฟ้าที่เธอซื้อใช้ในยุคปัจจุบันเลยนี่นา!
เธอร้อยด้ายแล้วนำผ้าที่ตัดแบ่งไว้สำหรับเย็บชุดป้าเมื่อบ่ายวานนี้มาลองเย็บดู
บอกได้เลยว่าใช้งานง่ายมาก
เสื้อผ้าที่ปกติแล้วต้องใช้เวลาเย็บด้วยมือทั้งบ่าย ตอนนี้ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีก็เสร็จแล้ว
เธอนำเสื้อผ้าไปให้หมิงชุนนีที่กำลังจะออกไปทำงาน เพื่อลองขนาด
หมิงชุนนีมองเสื้อผ้าชุดใหม่ด้วยค
