เจียงตั่วรีบร้อนกลับที่พัก เฉียวปินเพิ่งกลับมาจากจุดบริการของหมู่บ้านพร้อมกับถือข้าวเข้ามา หลังจากเห็นเจียงตั่วแล้วก็พูดขึ้นว่า “หัวหน้า ผมตักข้าวมาเผื่อแล้วครับ”
เจียงตั่วรับคำ แล้วไปล้างหน้าล้างตาด้วยน้ำเย็น จากนั้นจึงเดินมานั่งกินข้าว
เฉียวปินกินไปพลางสงสัยไปพลาง “หัวหน้าครับ หมิงจูคนนั้นรักษาคนได้จริงหรือ?”
เจียงตั่วเงยหน้าขึ้นมามอง “ทำไมล่ะ นายก็รู้สึกว่าเธอแปลกเหมือนกันหรือ?”
เฉียวปินแสดงความคิดเห็นของตัวเอง “ยิ่งกว่าแปลกอีกครับ ผมเพิ่งได้ยินพวกบัณฑิตพูดถึงขั้นตอนการช่วยชีวิตคนของเธอ แล้ววิธีช่วยคนแบบนั้น… ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
เจียงตั่วเงียบไป ไม่พูดอะไร
เฉียวปินรู้จักกับเจียงตั่วมานานแล้ว เขาจึงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติกับหัวหน้าคนนี้
เรื่องที่เขาเองยังสังเกตเห็นได้เช่นนี้ หัวหน้าคงไม่พลาด
เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันที แล้วถามว่า “หัวหน้าครับ คุณมองออกตั้งแต่แรกแล้วว่าหมิงจูมีบางอย่างน่าสงสัย เลยคิดจะแต่งงานกับเธอเพื่อล่อศัตรูเข้ามาใกล้ใช่ไหมครับ? ถ้าอย่างนั้นคุณก็เสียสละมากจริงๆ ขนาดชีวิตแต่งงานยังยอมแลก”
หัวหน้าคนนี้ไม่เสียทีที่เป็นหัวหน้า ทำเพื่อภารกิจได้ขนาดนี้… ถือเป็นการเสียสละชีวิตเพื่อความชอบธรรมเลย!
เจียงตั่วเหลือบมองเฉียวปิน ลูกน้องคนนี้คิดมากจริงๆ!
เขา
