เจียงตั่วหันหน้าไปทางอื่น นึกประหลาดใจที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอกล้าบุกไปถึงบ้านของผู้ชายยามวิกาลเพียงลำพังแบบนั้น
คราวนี้หมิงเจ๋อไม่ทันตั้งตัว แต่ถ้าทางนั้นระวังตัวไว้ก่อนล่ะ? เธอจะรอดกลับมาอย่างในครั้งนี้ได้อย่างไร?
เขาตักเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีก”
หมิงจู ‘เกิดอะไรขึ้น นี่เขารู้ว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของเธองั้นเหรอ?’
เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง เจียงตั่วจะฉลาดขนาดนี้เลย?
หมิงจูกระแอมเบาๆ เธอถามย้อนด้วยสีหน้าจริงจัง “หมายถึงอะไรเหรอคะ?”
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมรับ เจียงตั่วก็ขมวดคิ้ว “เธอรู้อยู่แก่ใจ”
หมิงจู “…”
เขามองออกจริงๆ เหรอเนี่ย?
เจียงตั่ววิเคราะห์เก่งจริงๆ!
แต่เมื่อกี้นี้เขาไม่ได้เปิดโปงเธอต่อหน้าคนอื่น นี่พิสูจน์ได้แล้วว่าเขาอยู่ข้างเธอ
หมิงจูไม่แก้ตัวอีก และตอบกลับไปอย่างใจเย็นและตรงไปตรงมา “ฉันไม่คิดว่าฉันทำผิดค่ะ ฉันแค่เอาสิ่งที่เขาตั้งใจจะทำกับฉัน คืนให้ไปก็เท่านั้น เพียงแต่เขาทำไม่สำเร็จ แต่ฉันทำสำเร็จค่ะ”
เจียงตั่วหันกลับมา สายตาเปี่ยมไปด้วยความหมายลึกซึ้ง การกระทำของหมิงเจ๋อเมื่อวานนี้สมควรลงโทษจริงๆ แต่การกระทำของหมิงจูก็ควรห้ามเช่นกัน คนเราไม่มีใครที่โชคดีได้แบบนี้ตลอดไปหรอก
“แค่ครั้งนี้เท่านั้น ครั้งหน้าห้ามมีอีก”
ห
