ต้าชวี บ้านนั้นก็จะเป็นของพวกเราด้วย! ปู่ครับ ผมว่าแบบนี้เข้าท่าอยู่นะ!”
หมิงฉางเหอดับเถ้ายาสูบ กวาดสายตามองทุกคนแล้วพูดว่า “เอาตามนี้ เราจะทำตามแผนที่ว่า! หมิงเทา พรุ่งนี้เช้าแกไปวิ่งทำธุระที่บ้านสกุลชวีหน่อย บอกให้พวกเขาเร่งมารับเจ้าสาวคนใหม่ได้แล้ว”
เงินและบ้านนั้นต้องเป็นของเขา พอหมิงจู นังเด็กบัดซบนั่นแต่งงานออกไปแล้ว พวกเขาก็จะจัดการกับหมิงชุนนีได้ง่ายขึ้นมาก ต่อไปงานบ้านทั้งหมดก็ให้หมิงชุนนีเป็นคนทำ คะแนนแรงงานที่ได้ก็จะเป็นของเขาด้วย!
……
หมิงจูนอนไม่หลับทั้งคืน
เธอยังไม่คุ้นเคยกับเตียง แต่คืนนี้เธอนอนไม่หลับเพราะอากาศร้อน
เช้าวันรุ่งขึ้น เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับหาวหวอด กินขนมปังแป้งข้าวโพดนึ่งร้อนๆ กับปลาที่เหลือจากเมื่อคืนที่หมิงชุนนีอุ่นให้ แล้วก็เดินตามหล่อนไปที่ลานตากข้าวเพื่อรอรับงาน
เธอมองเห็นผู้กองเจียงกับทหารในหน่วยอาสา เฉียวปิน เดินเข้ามาในลานตากข้าวแต่ไกล ริมฝีปากของเธอหยักโค้ง แล้วโบกไม้โบกมือให้เขา
ผู้กองเจียงเห็นหมิงจูที่ยิ้มแย้มแจ่มใสในทันที เขามองข้ามผู้คนไปแล้วพยักหน้าให้เธอ จากนั้นก็ไปยืนที่จุดประจำกับเฉียวปิน ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขารอรับงาน โดยไม่ได้เดินเข้าไปหาเธอ
ส่วนหมิงเสี่ยวเจี๋ยที่ยืนอยู่ข้างหมิงจูถึงกับหัวเราะเยาะ “ดูสิ ความไร้ยางอายแบ
