ในฤดูร้อนปลายเดือนเจ็ด เป็นช่วงที่อากาศร้อนที่สุดของปี แม้แต่ตอนเช้า แสงแดดก็ยังแผดเผาให้ใจร้อนรุ่ม ที่คันดินยังไม่มีร่มเงา ยิ่งทำให้รู้สึกร้อนมากขึ้นไปอีก
หมิงจูแค่ปีนขึ้นไปบนคันดินได้ก็แทบจะหมดแรงอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าเธอสำออยอะไร แต่งานขุดดินและย้ายหิน เธอทำไม่ไหวจริงๆ!
เจียงตั่วกระโดดลงไปในคูน้ำ เงยหน้ามองหมิงจูที่ยังยืนอยู่บนคันดิน ก่อนจะส่งมือไปหาเธอ เสียงของเขายังฟังดูเย็นชาเหมือนเดิม “ลงมาสิ”
หมิงจูย่อตัวลง มือข้างหนึ่งวางบนมือของเจียงตั่ว อีกข้างหนึ่งยันพื้นไว้ เธอก้าวอย่างระมัดระวังลงไปในคูน้ำที่มีหลุมบ่อ
เธอหันมองไปรอบๆ แล้วถามว่า “ฉันต้องทำอะไรบ้างคะ?”
เจียงตั่วถอดเสื้อเชิ้ตสีเขียวทหารออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามลายตารางสีน้ำเงินขาวที่อยู่ข้างใน
หมิงจูตัวเล็ก หัวของเธออยู่ตรงกับช่วงอกของเขาพอดี เธอมองแผ่นอกแข็งแรงของเขาที่ดันเสื้อกล้ามให้เข้ารูปอย่างสมบูรณ์แบบ
แม้เธอจะเป็นหมอ เคยชินกับการเห็นโครงสร้างร่างกายของผู้ชาย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงตั่วที่เพิ่ง ‘เล่นพลิกผ้าห่ม’ กับเธอไปเมื่อวานนี้ ใบหน้าขาวผ่องของหมิงจู พลันแดงเรื่อขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เจียงตั่วไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าของเธอ เขาวางเสื้อที่ถอดพับไว้บนหินอย่างไม่ใส่ใจ และพูดอย่างสงบว่า “นั่งตรงนี้ ไม่
