ทุกสายตาจับจ้องไปที่หมิงเยี่ยนทันที
แววตานั้นของหมิงเยี่ยนเต็มไปแผนการเจ้าเล่ห์ เธอหันไปมองทุกคนแล้วพูดว่า “ปู่คะ ถ้าให้หนูพูดนะ ในเมื่อรับสินสอดจากบ้านสกุลชวีมาแล้ว การแต่งงานที่ตกลงไปก็ไม่ควรจะถูกยกเลิก ในเมื่อหมิงจูไม่เชื่อฟัง เราก็ให้คนสกุลชวีไปตามหมิงจูเอาเองสิ ถ้าไม่ได้ผลจริงๆ ก็ให้ใช้กำลังบังคับ ถึงตอนนั้นหลังจากชื่อเสียงของหมิงจูเสียหายไปแล้ว ผู้กองเจียงจะต้องการเธออยู่อีกหรือคะ?”
หมิงฉางเหอดูดกล้องยาสูบแห้ง ควันสีขาวลอยออกมาจากปากและจมูก เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของหมิงเยี่ยนอยู่ในใจ
หมิงฮ่าวกลับหมดความอดทน ด่ากราดออกไป “นังโง่เอ๊ย คิดอะไรโง่ๆ แบบนี้ออกมาได้ยังไง! ถ้าตอนนั้นผู้กองเจียงเปลี่ยนใจ แล้วเรียกสินสอดห้าร้อยหยวนคืน พวกเราก็สูญเปล่ากันหมดน่ะสิ?”
หมิงเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ทำไมพวกเราต้องคืนสินสอดด้วยล่ะคะ? หนูบังเอิญไปได้ยินหมิงเสี่ยวเจี๋ยพูดว่า ผู้กองเจียงอาจจะเป็นคนที่มาจากในเมือง เขาควักเงินสินสอดห้าร้อยหยวนออกมาได้ในคราวเดียว คงจะมีฐานะดีพอสมควร เขาก็พอจะคู่ควรกับหนู ถ้าอย่างนั้นหนูจะแต่งงานกับเขาแทนก็แล้วกัน!”
หมิงฮ่าวได้ยินดังนั้น ดวงตาพลันเบิกกว้าง “แบบนี้สินสอดทั้งสองส่วนก็จะเป็นของพวกเราทั้งหมด แล้วพอยัยหมิงจูออกไปอยู่กับไอ้โง่ที่หมู่บ้าน
