งคงสีหน้าเฉยเมย จ้องหลี่ปิงที่พุ่งลงมาอย่างดุร้าย เขาไม่แม้แต่จะกะพริบตา จนกระทั่งฝ่ามือของอีกฝ่ายใกล้ถึงหน้าอก จึงต่อยหมัดออกไป
“หมัดพื้นฐาน หมัดปราบพยัคฆ์”
“โฮก”
ราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ดังก้องทั่วลาน ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
ฉินเฉินกลับใช้หมัดปราบพยัคฆ์ ซึ่งเป็นหมัดพื้นฐานที่แม้แต่จอมยุทธ์ขั้นรวมปราณก็ยังใช้ได้ พระเจ้า เขากำลังรนหาที่ตายหรือ
ก่อนที่ความตกใจจะจางหาย ทุกคนก็เห็นว่า ในพริบตาต่อมา หมัดของฉินเฉินปะทะกับฝ่ามือของหลี่ปิง พลังทั้งสองระเบิดออกอย่างรุนแรง ราวกับดอกไม้ไฟแตกกระจาย
พยัคฆ์ยักษ์ราวราชาแห่งพยัคฆ์ลงจากภูเขา พุ่งใส่เหยี่ยวสีน้ำเงินในทันที เหยี่ยวส่งเสียงกรีดร้อง ก่อนถูกพยัคฆ์กัดฉีกเป็นชิ้น ๆ
พรวด
หลี่ปิงมาอย่างไร ก็ถอยกลับอย่างนั้น แขนเสื้อฉีกขาด เสียงกระดูกแตกดังขึ้นจากแขน เลือดพุ่งออกจากแขนทั้งสองราวน้ำพุ
เขากระอักเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง ถูกซัดปลิวออกไปโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ด้วยระดับฝีมือเช่นนี้ ยังคิดจะทำให้ข้าชีวิตไม่สู้ตายหรือ”
ฉินเฉินหัวเราะเย็น ดวงตาเปล่งประกายเย็นยะเยือก เขาไม่คิดจะปล่อยอีกฝ่ายไปง่าย ๆ
เท้าทั้งสองกระทืบพื้น ร่างกายราวภาพลวงตา พุ่ง
