อยู่กลุ่มเดียวกับฉินเฉิน ถึงตอนนั้นพวกพี่น้องของพวกเราจะช่วยสั่งสอนเจ้าหนูนั่นแทนเจ้าเอง ฮ่า ๆ”
คนรอบข้างฉินเฟินยิ้มอย่างชั่วร้าย มองฉินเฉินราวกับแมวมองหนู
“ดี งั้นฝากพวกเจ้าด้วย จำไว้ ถ้ามีโอกาส ต้องทำให้เจ้าหนูนั่นพิการให้ได้” แววโหดเหี้ยมวาบขึ้นในดวงตาของฉินเฟิน
“อะไรนะ”
คนข้าง ๆ ฉินเฟินชะงักเล็กน้อย ก่อนขมวดคิ้ว
“ฉินเฟิน เจ้าพูดจริงหรือ ฉินเฉินเป็นคนของตระกูลฉิน หากเจ้าทำให้เขาพิการ ตระกูลฉินจะไม่ตามเอาเรื่องพวกเราจนตายหรือ”
“ฮึ ฉินเฉินถูกตระกูลฉินขับไล่ออกไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่ใช่คนของตระกูลฉินอีก ทำไมตระกูลฉินต้องสู้กับพวกเจ้า อีกอย่างนี่คือการสอบปลายปีของสำนัก ผู้คนมากมายสายตาอาจมองไม่ทั่ว หากเผลอลงมือหนักไปสักหน่อย ใครจะกล้าพูดอะไร เพียงแต่ระดับการฝึกของฉินเฉินต่ำเกินไป ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ยังดื้อดึงเข้าร่วมการประลอง”
ฉินเฟินกล่าวด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม
“ถ้าเช่นนั้นก็ดี”
คนรอบข้างฉินเฟินเลียริมฝีปาก เพียงคิดว่าจะได้ทำให้คุณชายของตระกูลฉินพิการก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว
ท่ามกลางความคึกคักของผู้คน กลุ่มศิษย์อีกสามกลุ่มก็ถูกจัดเรียบร้อย
“ฮ่า ๆ ที่แท้พวกเราสองคนได้อยู่กลุ่มเดียวกับฉินเฉิน”
