“ท่านพี่แปด ท่านมาทำอะไรที่นี่” อ๋องคัง จ้าวจิง ขมวดคิ้ว มองจ้าวฉีรุ่ยแวบหนึ่ง
จ้าวจิงและจ้าวฉีรุ่ยต่างก็เป็นเชื้อพระวงศ์ของจักรพรรดิ ดังนั้นย่อมมีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง แต่ลักษณะนิสัยของทั้งสองกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จ้าวจิงดูแคลนจ้าวฉีรุ่ยมาโดยตลอด เพราะอีกฝ่ายเป็นองค์ชายที่มัวแต่เสพสุข ใช้ชีวิตเหลวไหล และรู้เพียงทำให้ชื่อเสียงของราชวงศ์เสื่อมเสีย
“ฮ่า ๆ พี่หวัง การสอบใหญ่ของสำนักเทียนซิงเป็นเรื่องสำคัญของอาณาจักรต้าฉีของพวกเรา ข้าจึงมาดูด้วยตาตนเองสักหน่อย”
จ้าวฉีรุ่ยไม่สนใจสายตาดูแคลนของอ๋องคัง หันไปมองเหลียงอวี่ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านผู้นี้คงเป็นปรมาจารย์เหลียงอวี่จากหออาวุธกระมัง ข้าได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ท่านมีความเข้าใจผิดบางอย่างกับจวนอ๋องติ้งอู่ สตรีผู้นี้ที่อยู่ข้างข้าคือจ้าวเฟิง ฮูหยินเอกของโหวอันผิง ปรมาจารย์เหลียงและโหวอันผิงต่างก็เป็นบุคคลสำคัญของอาณาจักรต้าฉีของพวกเรา หากมีความเข้าใจผิดใดก็ควรคลี่คลายเสีย อย่าเก็บไว้ในใจเลย มิฉะนั้นจะกระทบต่อความสามัคคี”
“ปรมาจารย์เหลียงอวี่ ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้พบท่านที่นี่ ช่างเหนือความคาดหมายจริง ๆ”
จ้าวเฟิงฉวยโอกาสก้าวออกมาทันที แล
