ลากมันออกไป!”
หลิวถงร้องโหยหวน เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่มีทางพลิกสถานการณ์ได้อีก แม้เขาจะเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือดด้วยเส้นสาย แต่ฝ่ายตรงข้ามคือใคร? ประธานแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือด การกำจัดเขาก็เป็นเพียงคำสั่งคำเดียวเท่านั้น
ทันใดนั้น ยามสองคนก็เดินเข้ามา ลากหลิวถงออกไปราวกับลากปลาตาย
สายตาของตงฟางชิงจึงหันไปตกอยู่ที่หลินซินโหรว หลินซินโหรวตัวสั่นเทา หัวใจเต้นรัว รู้สึกหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ นางร้องไห้กล่าวว่า
“ท่านประธาน ผู้น้อยรู้ความผิดแล้ว ต่อไปจะไม่กล้าทำเช่นนี้อีกเด็ดขาด”
ตงฟางชิงกลับเผยรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมา
“เจ้าทำผิดตรงไหนกัน? ข้าควรจะขอบคุณเจ้าด้วยซ้ำที่พาคนนั้นมาที่ห้องสายเลือดของข้า ข้าถามเจ้า เด็กหนุ่มคนนั้นชื่ออะไร? มีภูมิหลังอย่างไร?”
หลินซินโหรวมองตงฟางชิงที่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีไปเช่นนี้ สมองของนางว่างเปล่า
“ข้า…ข้าไม่รู้… ข้ารู้เพียงว่าเขาชื่อฉินเฉิน”
“ฉินเฉินหรือ?” ตงฟางชิงครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “วันนี้เจ้าทำได้ดี ไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อรับเงินเดือนเพิ่มอีกหนึ่งเดือน แล้วกลับไปพักผ่อนสองวันเถิด”
“เจ้าค่ะ”
หลินซินโหรวเดินออกไปอย่างมึนงง แม้กระทั่
