บทที่ 145 ข้าจะระเบิดทั้งสองพร้อมกัน!
“จ้าวยอดเขาปะสานฟ้า…”
ตรงหว่างคิ้วของลวี่หยาง ศาสตราวิเศษตรวจฟ้าเปล่งแสงเจิดจ้า ส่องสะท้อนเส้นใยแห่งกรรม พร้อมเผยภาพใบหน้าของลวี่หยางในจอแสงนั้น แววตาเขาปรากฏความยินดีอันยากจะพรรณนา
“…นึกไม่ถึงว่าจะได้กำไรเกินคาดอีกด้วยรึ?”
ต้องเข้าใจก่อนว่า แผนการครั้งนี้ของเขาก็คือแปลงจ้าวซวีเหอให้กลายเป็นระเบิดนิวเคลียร์แห่งบุญกุศล เอาไว้ล่ออรหันต์ฝูหลงให้โผล่มา แล้วจึงจุดชนวนโจมตีอย่างรุนแรง
เหมือนกับดั่งกระบี่พลังโอสถทองคำ ยุทธวิธีนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียว เดิมทีก็ยังลังเลอยู่ว่าจะใช้กับอรหันต์ฝูหลงดีไหม เสียดายหากไม่ได้ครอบคลุมจ้าวยอดเขาปะสานฟ้าด้วย แต่แล้วไม่ทันไรก็ปรากฏว่าอรหันต์ฝูหลงดันชิงไปชวนจ้าวยอดเขามาด้วยอีกต่างหาก นี่มันไม่ต่างอะไรกับง่วงอยู่แล้วมีคนเอาหมอนมาส่ง!
ช่างเหมาะเจาะยิ่งนัก!
เมื่อนึกถึงจุดนี้ มุมปากลวี่หยางก็ยกขึ้นเล็กน้อยเผยรอยยิ้ม สองคนก็ดี สามคนก็ช่าง ข้าจะระเบิดแม่งพร้อมกันให้หมด!
“ศิษย์พี่จ้าว… ทุกอย่างฝากเจ้าแล้ว.”
ชั่วพริบตาถัดมา ลวี่หยางก็เผยอริมฝีปากเอื้อนเอ่ย เสียงพูดแฝงด้วยลมหายใจพลัง พร้อมอานุภาพจากวิชาเทพประจำตน:
“ศิษย์แห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ จ้าวซวีเหอ ควรตั้งรากฐานแห่งหนทาง!”
ตัดสินสงสัย!
ถ้อยคำเพียงหนึ่งประโยค พลันอวลพลังจากเบื้องบนกระทบลงโดยไร้รูป ยกระดับบารมีของผู้ฝึกปราณอย่างจ้าวซวีเหอขึ้นโดยทันที ทะลวงสู่ขั้นวางรากฐาน ย
