้าที่สงบของตงฟางชิงหายไปในทันที ความโกรธในดวงตาก่อตัวราวกับภูเขาไฟก่อนระเบิด ทุกคนรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่พัดผ่านทั่วเขตสายเลือดราวกับพายุ ต่างตัวสั่นด้วยความหวาดหวั่น
“บัดซบ! ข้าไม่ได้เตือนพวกเจ้าแล้วหรือว่าอย่าให้ผู้ใดเข้าไปในห้องสายเลือดนั้น? เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้พวกเจ้าก็จัดการไม่ได้! พวกเจ้ามีประโยชน์อะไร? หากอุปกรณ์สายเลือดชุดนั้นมีปัญหาแม้แต่นิดเดียว พวกเจ้าทุกคนก็ไม่ต้องอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือดอีกต่อไป เก็บข้าวของแล้วไสหัวไปเสีย!”
เสียงคำรามของตงฟางชิงดังก้องไปทั่วโถง เสียงดังกึกก้องทำให้จิตใจของผู้คนสั่นสะเทือน ศีรษะมึนงง
ทันใดนั้น ตงฟางชิงก็พุ่งราวกับลมกรด เข้าไปยังห้องสายเลือดที่อยู่ติดกัน
หลี่เหวินอวี่และคนอื่น ๆ รีบตามเข้าไปด้วยความตื่นตระหนก เตรียมเผชิญความโกรธเกรี้ยวของประธานตงฟางชิง ทว่าหลังจากประธานเข้าไป กลับไม่มีเสียงใด ๆ เลย
ทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะชะโงกมองเข้าไปในห้องสายเลือด
พวกเขาเห็นตงฟางชิงที่เพิ่งพุ่งเข้าไปอย่างร้อนรน บัดนี้กลับยืนงงงันราวกับคนโง่ อยู่หน้าหน้าอุปกรณ์สายเลือดที่กำลังทำงานอยู่ ภาพนั้นประหลาดอย่างยิ่ง
หัวใจของหลี่เหวินอวี่และคนอื่น ๆ ค่อย ๆ จมดิ่งลง ใน
