งขึ้นอย่างรีบร้อน เบื้องหน้าเขา ผู้ดูแลหลี่เดินเข้ามาด้วยสีหน้ามืดมน ก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นเช่นนี้ ยามทั้งหมดก็ยืดตัวตรงและคำนับ ผู้ดูแลหลี่เป็นคนโปรดของประธาน และมีสถานะสูงในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือด พวกเขาจึงไม่กล้าประมาท
แต่หลี่เหวินอวี่กลับไม่แม้แต่จะมองพวกเขา เขามองเข้าไปในห้องสายเลือดอย่างเร่งรีบ เมื่อเห็นว่าอุปกรณ์สายเลือดยังคงทำงานอยู่ กลิ่นอายเย็นเยียบก็แผ่ออกมาจากตัวเขาทันที
อุณหภูมิทั่วทั้งเขตห้องสายเลือดดูเหมือนจะลดลงหลายสิบองศาอย่างกะทันหัน ทุกคนรู้สึกหนาวสั่น
หลี่เหวินอวี่หันกลับมา จ้องหลิวถงด้วยสายตาคมกริบราวกับจะฆ่าคน ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงเย็นชา
“หลิวถง นี่คือสิ่งที่เจ้ารับประกันกับข้าหรือ?”
“ผู้ดูแลหลี่ เรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุ เป็นอุบัติเหตุจริง ๆ”
“ข้าไม่อยากฟังคำอธิบายใด ๆ ประธานเพิ่งบอกว่าเขาจะลงมา เดี๋ยวเจ้าค่อยไปอธิบายกับเขาเอง”
อะไรนะ!
ประธานจะมาที่นี่?
“ตุบ!”
ขาของหลิวถงอ่อนแรงลงทันที เขาคุกเข่าลงกับพื้น กอดขาหลี่เหวินอวี่ไว้ พลางร้องไห้อ้อนวอน
“ผู้ดูแลหลี่ ท่านหลี่ โปรดช่วยข้าด้วย โปรดช่วยข้าด้วย!”
“หึ ช่วยเจ้า?” หลี่เหวินอวี่เตะเขาจนล้มลงกับพื้น
