ั้งเมืองหลวง
เมื่อเห็นราคาบ้านบนกระดานประกาศ ฉินเยว่ฉือก็อดสูดหายใจลึกไม่ได้
ที่ดินในเมืองหลวงมีค่ามหาศาล ราคาบ้านสูงจนน่าตกใจ บ้านที่แพงที่สุดมีราคามากกว่าหนึ่งล้านเหรียญเงิน และกินพื้นที่หลายหมู่ ส่วนบ้านธรรมดาก็มีราคาหลายหมื่นเหรียญเงิน
ท้ายที่สุดฉินเยว่ฉือจึงพบบ้านบางหลังที่มีราคาเพียงไม่กี่พันเหรียญเงินอยู่ใต้กระดานประกาศ
บ้านเหล่านี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองหลวง โดยทั่วไปเป็นย่านที่ชาวบ้านสามัญอาศัยอยู่
ถึงกระนั้น หากไม่มีเหรียญเงินที่ฉินหยวนจื้อให้มา ฉินเยว่ฉือก็คงไม่สามารถซื้อห้องที่ถูกที่สุดได้ด้วยซ้ำ
ในที่สุดหลังจากดูบ้านอยู่หลายแห่ง ฉินเยว่ฉือกัดฟันตัดสินใจ ใช้เงินหกพันเหรียญเงินซื้อบ้านหลังหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของเมือง
บ้านหลังนั้นไม่ใหญ่ แต่สะอาด และมีลานเล็ก ๆ หนึ่งแห่ง
ทั้งสองใช้เวลานานพอสมควรในการทำความสะอาดบ้าน เมื่อเสร็จเรียบร้อยท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
“เฉินเอ๋อร์ ดึกแล้ว เจ้าไปพักผ่อนเถิด”
หลังอาหารเย็น ฉินเยว่ฉือกล่าวด้วยความเป็นห่วง
“อืม”
ฉินเฉินพยักหน้า
ฉินเยว่ฉือมองประตูห้องของฉินเฉินที่ปิดสนิท จากนั้นมองเฟอร์นิเจอร์เรียบง่ายรอบตัว แล้วถอนหายใจอยู่ในใจ นางตัดสินใจว่าภายในไม่