? พี่อิง ท่านคงเข้าใจผิดแล้ว” ฉินเฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม สีหน้าไม่มีความกังวลหรือผิดหวังแม้แต่น้อยที่ต้องออกจากตระกูลฉิน
“ต่างจริง ๆ ตอนนี้เจ้าดูมั่นใจมากกว่าเดิมมาก เมื่อก่อนเจ้าอยู่ต่อหน้าพี่อิงมักขลาดกลัว ลังเล ไม่กล้าพูดอะไรเลย”
“นั่นก็เพราะพี่อิงงดงามเกินไป เมื่อก่อนข้าเห็นพี่อิงแล้วก็เขินจนพูดไม่ออก”
ต้องยอมรับว่าฉินอิงเป็นหญิงงามอย่างแท้จริง อายุเพียงสิบแปดปี รูปร่างของนางกลับพัฒนาเต็มที่แล้ว สัดส่วนโค้งเว้าสมบูรณ์ โดยเฉพาะเรียวขายาวงดงามยิ่ง
ใบหน้าของฉินอิงแดงระเรื่อ นางกล่าวอย่างโกรธเล็กน้อย
“เจ้าเด็กคนนี้ กล้าล้อเล่นกับพี่อิงของเจ้าหรือ?”
“ข้าจะกล้าได้อย่างไร ข้าไม่กล้าหรอก!”
เมื่อเห็นเด็กทั้งสองหยอกล้อกัน ฉินเยว่ฉือก็ยิ้มบาง ๆ ดูเหมือนอารมณ์ที่หม่นหมองก่อนหน้านี้จะดีขึ้นมาก
“เฉินเอ๋อร์ ไปเถิด”
ฉินเยว่ฉือนำฉินเฉินเดินปะปนเข้าไปในฝูงชน
เมื่อฉินเยว่ฉือออกจากตระกูลฉิน นางไม่ได้เศร้าเสียใจนัก นอกจากกังวลว่าฉินเฉินจะลำบากแล้ว ส่วนใหญ่กลับรู้สึกโล่งใจมากกว่า
สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือหาที่พักให้ได้ก่อน
ฉินเยว่ฉือและฉินเฉินมาถึงตลาดซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งเป็นสถานที่ซื้อขายบ้านเรือนทั่วท