จริง ๆ ที่พวกเจ้าเป็นคนของตระกูลฉิน”
“เจ้า…”
ผู้อาวุโสทั้งหลายโกรธจนตัวสั่น แทบจะเป็นลม พวกเขาชี้นิ้วไปที่ฉินเยว่ฉือ แต่ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้อยู่นาน
“ไม่ใช่เพราะพวกเจ้าขุ่นเคืองที่ข้าไม่ได้แต่งงานกับฝ่าบาทในตอนนั้น เพื่อให้พวกเจ้าได้กลายเป็นราชวงศ์หรือ? ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเจ้าทำอะไรให้ตระกูลฉินบ้าง? ตระกูลฉินทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยบิดาของข้า เขาเอาชีวิตไปเสี่ยงอยู่ภายนอก แล้วพวกเจ้าทำอะไรบ้าง?”
ฉินเยว่ฉือกัดฟัน พยายามอย่างสุดกำลังที่จะไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความคับแค้น
“คิดจะไต่เต้าด้วยการพึ่งพาสตรี ข้าละอายแทนพวกเจ้าทุกคนจริง ๆ”
ผู้อาวุโสหลายคนรู้สึกเหมือนใบหน้าถูกเผาไหม้ด้วยความอับอายเมื่อได้ยินคำพูดของฉินเยว่ฉือ พวกเขาสั่นสะท้านด้วยความโกรธ
ผู้อาวุโสลำดับสองโต้กลับอย่างโกรธเคือง
“แล้วหลายปีมานี้ที่เจ้ากินอยู่ในตระกูลฉินเล่า? ตระกูลฉินเลี้ยงดูเจ้ามาหลายปีเช่นนี้ หากไม่มีตระกูลฉิน เจ้ากับลูกชายจะมีชีวิตอยู่ได้หรือ? พวกเจ้าช่างเนรคุณจริง ๆ!”
ฉินเยว่ฉือหัวเราะอย่างขมขื่น
“จวนอ๋องติ้งอู่แห่งนี้คือจวนของบิดาข้า แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเจ้าด้วย?! หลายปีมานี้ ทุกสิ่งที่ข้
