นชา
“ข้าบอกให้ใส่ก็ใส่เถอะ”
ใบหน้าของเหลียงอวี่แดงก่ำด้วยความโกรธ เขาคำรามว่า
“ดี เจ้าบอกให้ใส่เอง หากหินออบซิเดียนนรกดำเสียหาย อย่ามาโทษข้า!”
เขาหยิบผงหินลื่นออกมาอย่างโมโห แล้วทำตามคำสั่งของฉินเฉิน ค่อย ๆ โรยลงบนหินออบซิเดียนนรกดำ
ภาพที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นต่อหน้าเขา
ทันทีที่ผงหินลื่นสีขาวตกลงบนหินออบซิเดียนนรกดำ ซึ่งเดิมเพียงแดงเล็กน้อย มันก็สว่างขึ้นอย่างรวดเร็ว และเริ่มละลายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นของเหลว
ภาพนี้ทำให้ดวงตาของเหลียงอวี่เบิกกว้าง ราวกับเห็นผี
ตั้งแต่เป็นนักหลอมอาวุธมา เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าผงหินลื่นจะช่วยเร่งความเร็วในการหลอมของหินออบซิเดียนนรกดำได้
“ยืนทำอะไรอยู่ รีบกำจัดสิ่งเจือปนสิ!”
เสียงตะโกนของฉินเฉินทำให้เหลียงอวี่สะดุ้งทันที
เขาเห็นฉินเฉินมองมาอย่างไม่พอใจ จึงรีบไปยังแท่นหลอม หยิบพู่กันค่ายกลขึ้นมา แล้วเริ่มสลักลวดลายค่ายกลอย่างรวดเร็ว
การเคลื่อนไหวของเขาไหลลื่นดุจเมฆลอยน้ำไหล ลวดลายค่ายกลรูปดาวหกแฉกอันซับซ้อนปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วบนแท่นค่ายกล
ลวดลายค่ายกลทั้งหมดลื่นไหลอย่างยิ่ง แต่กลับลึกซึ้งยากหยั่งถึง ทุกเส้นทุกจ
