ียงอวี่ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “รีบทดสอบพลังจิตเสีย”
จ้าวหลิงซานจึงได้สติ รีบปรับสีหน้าให้สงบ แล้วเดินตามเหลียงอวี่ไปยังเสาหินสีเทาต้นหนึ่งภายในห้อง
“ใส่พลังจิตของเจ้าเข้าไปในเสาหินตรงหน้า”
“เจ้าค่ะ”
มือขาวเรียวยาวของจ้าวหลิงซานราวกับรากต้นหอม วางลงบนเสาหินเบื้องหน้าอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็ปล่อยพลังจิตเข้าไปในเสาหินสีเทาอย่างต่อเนื่อง
“ฟู่…”
บนผิวของเสาหินสีเทา แสงสีขาวน้ำนมค่อย ๆ สว่างขึ้น แล้วค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นด้านบน
แสงสีขาวค่อย ๆ สูงขึ้นตามการปล่อยพลังจิตของจ้าวหลิงซาน สุดท้ายหยุดอยู่ต่ำกว่าขีดแรกประมาณสองนิ้ว
“พลังจิตต่ำกว่าระดับหนึ่ง ปล่อยมือได้แล้ว” เหลียงอวี่กล่าวอย่างราบเรียบ
จ้าวหลิงซานปล่อยมือขวา แล้วมองเหลียงอวี่อย่างประหม่า
“พลังฝึกฝนขอบเขตมนุษย์ขั้นปลาย พลังจิตต่ำกว่าระดับหนึ่ง ถือว่าใช้ได้” เหลียงอวี่พยักหน้า “ต่อไปจะทดสอบพรสวรรค์พลังจิต ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุด”
เหลียงอวี่พาจ้าวหลิงซานไปยังผลึกใสก้อนหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “จงรวมจิตรับรู้ของเจ้าเข้าไปในผลึกพลังจิตนี้ แล้วกระตุ้นพลังจิตภายในมัน เพื่อให้ข้าเห็นพรสวรรค์พลังจิตของเจ้า”
จ้าวหลิงซานสูดหายใจลึก สีหน้าตึงเครียดเล็กน้อย จากนั้นเดินไปยั
