กหลอมอาวุธขั้นที่สองได้ไม่ยาก และยังมีโอกาสเป็นนักหลอมอาวุธขั้นที่สามด้วย
“ปรมาจารย์เหลียง ข้าผ่านแล้วหรือยัง?” จ้าวหลิงซานมองเหลียงอวี่อย่างประหม่า
เหลียงอวี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เจ้าผ่านแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือศิษย์คนที่เก้าของข้า เหลียงอวี่”
หัวใจของจ้าวหลิงซานเต็มไปด้วยความยินดี รีบคำนับแล้วกล่าวว่า “ศิษย์คารวะอาจารย์”
“ยินดีด้วยองค์หญิงหลิงซาน ที่ได้เป็นศิษย์สำเร็จ”
ฉินเฟินกำหมัดแน่นแล้วร้องอย่างตื่นเต้น สีหน้าดูดีใจราวกับตนเองประสบความสำเร็จเสียเอง
“ขอบคุณคุณชายฉินเฟินที่พาข้ามาหออาวุธ” จ้าวหลิงซานยิ้มบาง
หัวใจของฉินเฟินหวานราวกับน้ำผึ้ง เขาหัวเราะเสียงดัง
“องค์หญิงหลิงซานเกรงใจเกินไปแล้ว ที่ข้า ฉินเฟิน ได้ติดตามองค์หญิงหลิงซาน ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”
เหลียงอวี่มองทั้งสองสนทนากันครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “พอได้แล้ว เรื่องพูดคุยจบแล้ว พวกเจ้าทั้งสองออกไปได้ ลิงซาน เจ้าตามข้ามา”
กล่าวจบ เขาก็พาจ้าวหลิงซานเดินลึกเข้าไปในโถงใหญ่
“เจ้าชื่อเหลียงอวี่หรือ?”
ในเวลานั้นเอง ฉินเฉินแตะจมูกของตน แล้วกล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน
เหลียงอวี่หยุดฝีเท้า คิ้วขมวดแน่น แววโกรธวา
