้ชัดว่าเป็นผู้ที่ผ่านโลกมามาก ไม่เหมือนคุณชายจากตระกูลขุนนางทั่วไป
เฉินอวี่เฟยประเมินฉินเฉินอยู่ในใจ
ฉินเฉินตกตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
ในชาติก่อน ทุกครั้งที่เขาไปยังสำนักงานใหญ่หออาวุธในแดนยุทธ์ เหล่าผู้อาวุโสใหญ่ รองประมุขหอ และผู้คนสำคัญต่างจะมารอต้อนรับเขาอยู่หน้าประตูอย่างกระตือรือร้น
คำทักทายอย่างสุภาพและเรียบง่ายเช่นนี้ กลับทำให้ฉินเฉินรู้สึกมึนงงเล็กน้อย
เขายิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า
“ข้าต้องการซื้อวัตถุดิบสำหรับหลอมอาวุธเหล่านี้ ไม่ทราบว่าที่นี่มีหรือไม่?”
ฉินเฉินหยิบกระดาษและพู่กันออกมา เขียนรายชื่อวัตถุดิบอย่างรวดเร็ว แล้วส่งให้
เฉินอวี่เฟยเม้มริมฝีปากสีชมพูเล็กน้อยแล้วหัวเราะ
“คุณชายกล่าวล้อเล่นแล้ว
หออาวุธของเราคือสถานที่ที่มีวัตถุดิบหลอมอาวุธมากที่สุดในอาณาจักรต้า ฉี
หากที่นี่ไม่มี ต่อให้ท่านค้นหาทั่วทั้งอาณาจักรต้า ฉี ก็อาจหาไม่พบ”
เฉินอวี่เฟยยิ้มพลางรับรายการไปตรวจดูอย่างละเอียด
แต่เมื่อเห็นรายการ สีหน้าของนางก็ชะงักไปเล็กน้อย ความอยากรู้ในดวงตาเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ แล้วนางก็อดหัวเราะไม่ได้
“คุณชาย ท่านเขียนอะไรผิดไปหรือไม่?”
“ข้าอยู่ในหออาวุธมาสี่ห้าปีแล้ว แต่วัตถุด