ในที่นั้น แล้วตะโกนอย่างเย็นชา
“ส่วนพวกเจ้าที่เหลือ จะยืนทำอะไรอยู่ กลับไปทำงานของตนเสีย ยืนแข็งทื่อกันอยู่เช่นนี้ อยากถูกลงโทษหรือ?”
ทันใดนั้น บ่าวไพร่จำนวนมากก็รีบลุกขึ้นอย่างหวาดกลัว ก่อนจะแยกย้ายกันออกจากลานอย่างเร่งรีบ
แม้แต่ฮูหยินจ้าวก็พาคนของตนออกไป ใบหน้าของนางซีดเผือด ก่อนจะจากไป นางยังหันกลับมามองฉินเฉินและฉินเยว่ฉือด้วยสายตาอาฆาตเคียดแค้น
ไม่นาน ภายในลานก็เหลือเพียงฉินหยวนหง แม่ลูกฉินเฉิน และบ่าวรับใช้ส่วนตัวของฉินหยวนหงไม่กี่คนเท่านั้น
“ฉินเฉิน ดูเหมือนเจ้าจะมีความสามารถขึ้นไม่น้อย ถึงกับกล้าฆ่าคนแล้ว”
ฉินหยวนหงเหลือบมองศพสองร่างบนพื้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวกับบ่าวข้างกาย
“จัดการศพเสีย ส่วนครอบครัวของพวกเขา ส่งเงินให้ครอบครัวละห้าสิบตำลึง แล้วบอกพวกเขาว่า สามีของพวกเขาตายอย่างภักดีต่อรับใช้ตระกูลฉินของข้า”
“ขอรับ ผู้นำตระกูล”
บ่าวหลายคนรีบจัดการศพขององครักษ์ทั้งสอง แล้วหามออกไปอย่างรวดเร็ว
ฉินหยวนหงยืนเงียบอยู่ตรงนั้น มองไปยังฉินเยว่ฉือ สายตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อย
“น้องสาม เจ้ายังโทษพี่ใหญ่อยู่หรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำว่า “น้องสาม” ร่างของฉินเยว่ฉือก็สั่นสะท้าน
