รู้ดีว่าฉินเฉินเกือบสิบหกปีแล้ว โอกาสที่จะปลุกพลังสายเลือดในตอนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้
แต่ในฐานะแม่ สิ่งเดียวที่นางทำได้ ก็คือให้กำลังใจบุตรชาย
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง นางก็กล่าวอย่างแน่วแน่อีกครั้ง
“ฉินเฉิน เชื่อแม่เถิด ต่อให้พวกเราไม่อยู่ในตระกูลฉิน แม่ก็สามารถทำให้พวกเราสองคนมีชีวิตอยู่ต่อไปได้”
ฉินเฉินรู้ว่าฉินเยว่ฉือกำลังคิดอะไรอยู่
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ท่านแม่ วางใจเถิด ต่อให้ตอนนี้พวกเราต้องออกจากตระกูลฉิน ข้าก็สามารถเลี้ยงดูท่านได้ และจะไม่ให้ท่านต้องทนต่อความอยุติธรรมอีกต่อไป”
เขากำหมัดแน่น เจตจำนงมั่นคงอย่างยิ่ง
“ท่านแม่ รอดูความประหลาดใจที่ข้าจะมอบให้เถิด ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน”
