บถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง
แต่กระบี่ยาวในมือของฉินเฉินกลับเหมือนดาวตกไล่ตามจันทร์ ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าองครักษ์จะพยายามหลบอย่างไร ก็ไม่อาจหนีพ้นได้
เขาได้แต่มองอย่างสิ้นหวัง เมื่อปลายกระบี่ที่เปื้อนเลือดพุ่งทะลุหัวใจของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างไร้ขอบเขต
ชักกระบี่
ฟาดฟัน
เก็บกระบี่
ทุกอย่างเกิดขึ้นในคราวเดียวอย่างราบรื่น!
พรวด!
เลือดร้อนพุ่งทะลุออกจากหน้าอกขององครักษ์ สูงเกือบสองเมตร
องครักษ์ตกใจพยายามใช้มือปิดบาดแผล แต่เลือดกลับพุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ ไม่อาจหยุดได้
ในที่สุด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด ร่างกายอ่อนแรงลง แล้วล้มลงกับพื้น
“ข้าบอกแล้ว ใครกล้าแตะต้องมารดาของข้า ข้าจะเอาชีวิตมัน!”
ฉินเฉินกล่าวทีละคำ
เขาถือกระบี่ยาว ราวกับเทพแห่งการสังหาร เขาไม่ได้แม้แต่จะมองศพขององครักษ์ที่ล้มอยู่ เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับปีศาจจากขุมนรกเก้าใต้พิภพ
เลือดค่อย ๆ หยดจากปลายกระบี่
ภายในห้องเงียบงัน มีเพียงเสียงเลือดหยดลงบนพื้นดังสะท้อนอยู่
ฮูหยินจ้าวและคนของนางทั้งหมดต่างยืนนิ่งราวกับเป็ดที่ถูกบีบคอ ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ
บ่าวไพร่ที่ยืนดูอยู่ไกล ๆ นอกประตูต่างมีสีหน้าหว
