แล้ว บุรุษทั้งหลาย พาคุณหนูใหญ่ไปที่ห้องรับแขก อย่าให้ฮูหยินและแขกผู้มีเกียรติต้องรอนาน”
ปัง
ทันทีที่เหยียนจือพูดจบ ประตูก็ถูกเตะเปิดออก
ทหารองครักษ์ตระกูลฉินร่างกำยำสองคนเดินเข้ามาจากด้านนอก และตรงเข้ามาหาฉินเยว่ฉืออย่างรวดเร็ว
“คุณหนูใหญ่ เชิญไปกับพวกเราด้วย”
องครักษ์ทั้งสองเชิดหน้าขึ้นสูง มองฉินเยว่ฉืออย่างเย็นชา ภายในดวงตาลึก ๆ มีประกายความโลภวาบผ่าน ขณะยื่นมือออกไปดึงตัวนาง
ฉินเยว่ฉือมีความงดงามตามธรรมชาติ งดงามจนทำให้ผู้คนตกตะลึง แม้หลายปีมานี้ชีวิตของนางจะไม่ราบรื่น แต่ความงามที่ไร้ผู้เปรียบกลับยิ่งบริสุทธิ์และงดงามขึ้นกว่าเดิม
บุรุษคนใดในตระกูลฉินที่กล่าวถึงคุณหนูใหญ่ ต่างก็ต้องน้ำลายสอและหัวใจเต้นระรัว
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากจะฉวยโอกาสแตะต้องเล็กน้อย…คงไม่มีใครสังเกตเห็นกระมัง?
“ข้าจะดูสิว่าใครกล้าแตะต้องมารดาของข้า!”
ฉินเฉินรีบดึงกระบี่เล่มหนึ่งลงมาจากผนัง
เคร้ง!
กระบี่ยาวถูกชักออกจากฝัก
เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนขวางอยู่ตรงหน้าฉินเยว่ฉือ มือถือกระบี่เฉียงไปด้านหน้า ดวงตาสาดประกายเย็นเยียบสองสาย พุ่งตรงไปยังองครักษ์ทั้งสองราวกับคมมีด
ออร่าที่อธิบายไม่ถูกแผ่กระจายออกมาจากร่
