างของฉินเฉิน
องครักษ์ทั้งสองรู้สึกหนาวเย็นไปทั่วร่าง ราวกับถูกความตายจ้องมอง คลื่นความเย็นพุ่งจากกระดูกก้นกบขึ้นสู่กระหม่อมโดยตรง ทำให้ขนลุกไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว แม้แต่การหายใจก็ยากลำบาก การเคลื่อนไหวพลันแข็งทื่อ
เกิดอะไรขึ้น?
องครักษ์ทั้งสองมองหน้ากันเอง รู้สึกยากจะเชื่อ
ในเวลานี้ รูปลักษณ์และลมหายใจของฉินเฉินไม่ได้เปลี่ยนไปเลย แต่กลับทำให้ความหวาดกลัวบางอย่างผุดขึ้นในใจของพวกเขา
ราวกับว่าหากพวกเขาไม่ทำตามคำพูดของเขา ฝันร้ายจะเกิดขึ้นทันที
ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเหยียนจือ
“พวกเจ้าสองคนไร้ประโยชน์จริง ๆ ถูกฉินเฉินคนเดียวทำให้กลัวได้อย่างนั้นหรือ? อย่าลืมว่าใครเป็นคนดูแลจวนแห่งนี้ รีบพาคุณหนูใหญ่ไปที่ห้องรับแขก หากฮูหยินตำหนิขึ้นมา พวกเจ้าจะรับผิดชอบไหวหรือ?”
เหยียนจือโกรธจัด เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้กัน ถูกไอ้ลูกนอกคอกอย่างฉินเฉินทำให้กลัวได้อย่างไร
องครักษ์ทั้งสองเองก็รู้สึกอับอายที่ตนเองกลับถูกฉินเฉินทำให้หวาดกลัว
แม้ฉินเฉินจะเป็นคุณชาย แต่ในแง่สถานะแล้ว เขายังไม่เทียบเท่ากับหัวหน้าคนใช้ธรรมดาเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งเขายังเป็นคนขี้ขลาดมาโดยตลอด แม้แต่ฆ่าไก่ก็ยังไม่กล้า
หากเรื่องนี้แพร่ออกไป พวกเขา
