นางเข้าใจแล้วว่าสามีนาง นอกจากชอบกล่าวชื่นชมนางอยู่เป็นนิจ ยังชอบเอ่ยวาจายกย่องผู้เฒ่ากู้อยู่เสมอ
ในใจของเขา ขอแค่เป็นคนที่เขาชอบ หรือเป็นคนที่ดีกับเขา คนผู้นั้นก็จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกนี้ทันที แค่มีข้อดีนิดเดียว เขาก็ชื่นชมราวกับเป็นเทพเซียนบนสวรรค์
โง่ยิ่งนัก!
แต่กลับเป็นคนโง่ผู้นี้ ที่ทำให้นางอดสงสารไม่ได้
เมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสของเขาแล้ว เถียนฮวนพลันเกิดความคิด
อยากจะดีกับเขาให้มากขึ้นไปอีก ปรารถนาให้เขาได้มีรอยยิ้มแบบนี้ไปนานๆ แม้ดูซื่อบื้อแต่ก็มีความสุข
เฮ้อ!
พร้อมกันนั้น ในใจเถียนฮวนก็พลันหม่นหมองเล็กน้อย…อยู่ดีๆ นางก็คิดถึงท่านตากับท่านแม่ขึ้นมา
นางไม่ได้เจอทั้งสองคนมานานแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง
เห็นสีหน้าหม่นหมองของนาง กู้ฉางสุ่ยก็เอ่ยขึ้นว่า “อีกครึ่งเดือน เมื่อเราเก็บเงินก้อนใหญ่ได้ ถึงตอนนั้นหย่วนจื้อก็น่าจะโตพอให้ท่านแม่ยายใช้ได้อีกเดือนพอดี เราก็ค่อยแบกกลับไปให้ท่านแม่ยาย เอาตัวอ้นย่างไปฝากพวกเขาด้วย”
“อืม!” เมื่อรู้ว่าอีกเพียงครึ่งเดือนจะได้พบมารดากับท่านตาอีกครั้ง จิตใจของนางพลันสดใสขึ้นมาทันที
“ว่าแต่…นอกจากตัวอ้นแล้ว เราควรนำสิ่งใดไ