ปฝากท่านตาอีกดี ครั้งก่อนเราก็เอาไก่ป่าไปให้แล้ว เช่นนั้นคราวนี้จับนกพิราบป่าดีหรือไม่ ข้าเคยได้ยินว่าเนื้อนกพิราบช่วยบำรุงร่างกาย ท่านตาจะกินได้ไหม”
“เนื้อนกพิราบช่วยบำรุงตับ ไต เสริมกำลังและโลหิต นับว่าเป็นของดีเลยละ ทว่า…นกพิราบป่าจับได้ง่ายๆ หรือ”
“ขึ้นอยู่กับว่าผู้ใดเป็นคนจับ! ถ้าข้าลงมือเองละก็ นกพิราบป่าไม่หนีไปไหนหรอก!”
“นี่ท่าน...โอ้อวดอีกแล้วนะ!”
“ข้าพูดความจริงทั้งนั้น! ถ้าเจ้ายังไม่เชื่อ เดี๋ยวคอยดูแล้วกัน!”
“…ก็ได้!”
ทั้งสองพูดหัวเราะกันมาตลอดทาง จนกลับถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน ยังไม่ทันเดินเข้าไป พวกเขาก็ได้ยินเสียงด่าทอของกู้ฮวาจือกับกู้ฮวาเย่ว์แว่วมาจากด้านหน้า
“ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดหน้าด้านไร้ยางอายเช่นนี้มาก่อน! พวกข้าแค่เด็ดผักจากแปลงผักของพวกเขานิดเดียว สองคนนั่นกลับมาถอนผักบ้านข้าทั้งแปลงจนหมดเกลี้ยง! ยังไม่พอ ผักที่ถอนไม่ได้ก็กลับเหยียบจนเละหมด! อย่าไปหลงกลว่าพวกเขาดูน่าสงสารเลย จริงๆ แล้วพวกเขาล้วนใจดำกันทั้งบ้าน!”
“ข้าขอแช่งให้พวกเขาไม่ตายดี!”
เมื่อเห็นเงาของกู้ฉางสุ่ยกับเถียนฮวนที่ปากทางหมู่บ้าน กู้ฮวาจือกับกู้ฮวาเย่ว์ก็กระแทกเสียงให้ดังขึ้นอีกเท่าตัว
เถียนฮวนได
