ามใจอยาก
จะว่าไป นิสัยแย่ๆ ของกู้ฉางเจี๋ยล้วนเป็นเพราะถูกตามใจจนเสียคน
เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยไม่ตามใจเขา กู้ฉางเจี๋ยเลยทำอะไรพวกตนไม่ได้
สุดท้ายแล้ว กู้ฉางเจี๋ยก็เป็นคนที่ชอบรังแกคนในบ้านตัวเองก็เท่านั้น
อย่างไรเสีย การต่อสู้ก็จบไปแล้ว ตอนนี้แค่โดนด่าไม่กี่คำ ไม่มีพิษสงอะไรนัก เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยจึงไม่สนใจแม้แต่น้อย
สองคนจึงเมินเสียงด่าทอแหลมแสบแก้วหู แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวหนักอึ้งกลับบ้านไป
เห็นทั้งสองไม่พูดสักคำแล้วเดินจากไป กู้ฮวาจือก็ยิ้มเยาะ “เห็นหรือไม่ พวกเขารู้สึกผิดถึงได้ไม่กล้าเผชิญหน้ากับพวกเรา!”
ที่จริงพวกเขาแค่ไม่อยากลดตัวลงไปเถียงด้วยต่างหากเล่า
สตรีในหมู่บ้านคิดในใจ
วันนั้นเถียนฮวนยังกล้าตบหน้าน้องสามีต่อหน้าชาวบ้านเสียด้วยซ้ำ พวกเขาจะไม่กล้าปะทะกับพวกนางได้อย่างไร
แต่ถึงจะคิดเช่นนั้น กู้ฮวาจือกับกู้ฮวาเย่ว์ก็มาจากบ้านที่มีฐานะ เสื้อผ้าเครื่องประดับใหม่เอี่ยม สตรีเหล่านี้ยังหวังพึ่งพวกนางอยู่ เวลาอยากยืมเสื้อผ้าใหม่ใส่ ก็คงต้องประจบประแจงให้มากเข้าไว้ พวกนางจึงไม่กล้าพูดจาให้สองพี่น้องระคายหู จึงได้แต่ยิ้มประจบคล้อยตามไปก็เท่านั้น
“พี่สาว ท่านเห็นหรือไม่ พวกเขาซื้อของกลับม
