เถียนฮวนแย้มยิ้มบาง คนทั้งคู่รีบจัดเก็บกวาดภายในบ้าน ก่อนจะออกไปข้างนอก ใช้ก้อนหินก่อเตาไฟชั่วคราวขึ้นมา จากนั้นก็เริ่มลงมือทันที
กู้ฉางสุ่ยช่วยจับตัวอ้นมาเชือด เถียนฮวนสั่งให้เขาควักเครื่องในออกมาล้างให้สะอาด นางใช้มีดเล่มเล็กค่อยๆ ขูดเอาเยื่อใสๆ ที่หุ้มอยู่ลำไส้ออกอย่างระมัดระวัง
ตัวอ้นสิบห้าตัว ขูดออกมาได้แค่เพียงถ้วยเล็กๆ ถ้วยเดียวเท่านั้น
จากนั้นนำเยื่อใสๆ ที่ได้ไปใส่ในหม้อใบเล็กที่เตรียมไว้ ปิดฝาแล้วจุดไฟต้มอยู่ครึ่งชั่วยาม พอเปิดฝาหม้อออกอีกครั้ง ก็เห็นว่าบริเวณฝาหม้อและขอบหม้อมีน้ำมันใสๆ เคลือบอยู่เป็นชั้นบาง
นางจึงค่อยๆ ขูดน้ำมันเหล่านั้นออกมาเก็บใส่ขวดกระเบื้องใบเล็ก
สิ่งนี้คือยารักษาแผลถูกลวกชั้นยอด…น้ำมันตัวอ้น
หลังจากลำบากจับตัวอ้นถึงสามวัน สกัดน้ำมันจนดึกดื่น สุดท้ายพวกเขาก็ได้แค่น้ำมันตัวอ้นเพียงครึ่งขวด
“ถ้าตัวอ้นสิบกว่าตัวนั้นไม่ถูกปล่อยไป คงได้น้ำมันเต็มขวด” เถียนฮวนมองขวดกระเบื้องเล็กขนาดเท่าฝ่ามือ ใบหน้าฉายชัดถึงความผิดหวัง
กู้ฉางสุ่ยยกมือแตะบ่านางเบาๆ “ครึ่งขวดก็นับว่าดีแล้ว รอดูผลลัพธ์ก่อน หากได้ผลดีค่อยกลับมาทำต่อ คราวนี้ข้าจะระวังให้มาก ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขา
