ดไม่ทันขาดคำ เถียนฮวนก็ตรงเข้ามาตบหน้านางฉาดหนึ่ง
กู้ฮวาจือเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พลางยกมือกุมหน้า “เถียนซื่อ ท่าน…ท่านกล้าตบข้า?”
เพียะ!
เถียนฮวนตบซ้ำอีกฉาดหนึ่ง
ตบเสร็จ นางสะบัดมืออย่างแรง แล้วจ้องหน้ากู้ฮวาจือด้วยสายตาเย็นเยียบ
“เจ้าเป็นน้องสาว กลับไม่รู้จักกฎระเบียบ ไม่เคารพพี่ชายพี่สะใภ้ ต่อหน้าชาวบ้านทั้งหมู่บ้านยังกล้าพูดจาหยาบคายใส่พี่ชาย เช่นนั้นข้าในฐานะพี่สะใภ้ก็มีสิทธิ์จะตบสั่งสอนเจ้า!”
กู้ฮวาจือทั้งอับอายทั้งโกรธจัด ถึงกับตะโกนลั่น “เถียนซื่อ ข้าจะตบท่าน!”
แต่ก่อนที่นางจะพุ่งเข้าใส่ เถียนฮวนก็เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างเสียแล้ว กู้ฉางสุ่ยสาวเท้าเข้ามา คว้าแขนของกู้ฮวาจือที่กำลังเงื้อมื้อขึ้นมา ลากนางไปที่หน้ากู้อันทันที
“ท่านพ่อ ท่านดูเถิด น้องสาวเป็นคนเช่นนี้ ท่านกล้าออกไปบอกชาวบ้านหรือไม่ว่านางเป็นพี่สาวแท้ๆ ของว่าที่ซิ่วไฉ?”
กู้อันกระชากบุตรสาวแล้วผลักกลับเข้าไปในบ้านทันที “เจ้าต้องกลับไปทบทวนตัวเองให้ดี สำนึกผิดเมื่อใด จึงออกจากบ้านได้!”
พอลงโทษบุตรสาวคนโตเสร็จ เขาก็หันไปมองบุตรสาวคนรอง กู้ฮวาเย่ว์รีบวิ่งปึงปังกลับเข้าไปในบ้านทันที
เมื่อจัดการบุตรสาวทั้งสองเสร็จ กู้อันก็
