แม้กู้ฉางสุ่ยกับเถียนฮวนจะรู้ดีอยู่แล้วว่าวันนี้พวกเขาคงหนีเรื่องนี้ไม่พ้น แต่พอเห็นเจียงซื่อทำท่าทางเหมือนคนไม่สะทกสะท้าน ไม่กลัวใคร ทั้งสองก็ยังอดเดือดดาลไม่ได้
เถียนฮวนกัดฟันแน่น พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา
กู้ฉางสุ่ยมองภรรยาที่ตัวสั่นด้วยความโกรธแล้วมองไปยังเจียงซื่อที่ยังคงยืนยิ้มอย่างได้ใจ แววตาก็พลันมืดครึ้มลง เขาประคองเถียนฮวนให้ค่อยๆ ลุกขึ้น
“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ย วันนี้พวกข้าถูกท่านพ่อท่านแม่กลั่นแกล้ง พวกเขาฉวยโอกาสตอนที่พวกเราขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร แอบเข้าไปถอนผักในแปลงของพวกเรา แถมยังทุบข้าวของในบ้านจนพัง พวกเราทนไม่ไหวเลยมาถามหาคำอธิบาย แต่ใครจะคิดว่า พวกเขาไม่พูดไม่จาอะไรทั้งสิ้น เพิ่งมาถึงลงมือกับพวกเราทันที! ตอนนี้หลักฐานก็ยังอยู่ที่บ้าน ข้าขอเชิญท่านหัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยไปตรวจสอบด้วยตาตนเอง”
หัวหน้าหมู่บ้านกานสุ่ยหน้าดำคล้ำในทันใด ชาวบ้านรอบข้างก็รีบพูดขึ้นว่า
“ตอนกลางวันพวกข้าเห็นจือเจี่ยเอ๋อร์กับเย่ว์เจี่ยเอ๋อร์พาลูกพี่ลูกน้องไปที่เชิงเขา เห็นพวกเขาวิ่งเล่นกันในแปลงผักของสุ่ยเกอเอ๋อร์ พวกข้าเข้าไปห้าม แต่พวกเขากลับด่าทอและตีพวกข้า!”
เด็กกลุ่มนี้ได้รับการถ่ายทอด
